EN /
Hanif Kara is a practicing structural engineer and Professor in Practice of Architectural Technology at the Graduate School of Design at Harvard University. His particular “design-led” approach and interest in innovative form, sustainable construction and complex analysis methods have allowed him to work on pioneering projects, and under his leadership the practice has won over 250 design awards including the RIBA Stirling Prize for the Peckham Library, London, in 2000, and for the Sainsbury Laboratory, Cambridge, in 2012, as well as the RIBA Lubetkin Prize for the UK Pavilion at Shanghai Expo in 2010. Hanif was on the steering committee of AKAA for the last cycle. Hanif has also edited Design Engineering, a retrospective of AKT’s first decade, which was published in 2008, and was followed by Design Engineering Refocused in 2016. He has also contributed to many publications and exhibitions relating to design and the role of engineering.
AL /
Hanif Kara është inxhinier strukturor dhe profesor në praktikën e teknologjisë arkitektonike në Shkollën e Lartë të Dizajnit në Universitetin e Harvardit. Qasja dhe interesimi i tij i posaçëm në dizajnin inovativ, ndërtimin e qëndrueshëm dhe metodat e analizës komplekse, e kanë lejuar atë të punojë në projekte pioniere, dhe punët e tij kanë fituar mbi 250 çmime të dizajnit duke përfshirë çmimin Stirling RIBA për Bibliotekën Peckham , Londër, në vitin 2000, dhe për Laboratorin Sainsbury, Cambridge, në vitin 2012, si dhe Çmimin RIBA Lubetkin për Pavilionin e Britanisë së Madhe në Shanghai Expo në vitin 2010. Hanif ishte në komitetin drejtues të AKAA për edicionin e fundit. Hanif gjithashtu ka redaktuar pë Inxhinierinë e Dizajnit, një revistë e AKT-së, e cila u botua në vitin 2008 dhe u pasua nga Projektimi i Inxhinierisë Refocused në vitin 2016. Hanif Kara gjithashtu ka kontribuar në shumë botime dhe ekspozita që kanë të bëjnë me dizajnin dhe rolin e inxhinierisë.
AKT II është një firmë progresive e dizajnit strukturor dhe inxhinierisë civile, ku ka projekte aktuale në 44 vende të botës. AKT II u themelua nga Robin Adams, Hanif Kara, Albert Williamson-Taylor, Gerry O’Brien dhe Paul Scott. Zyra AKT II është me bazë në Londrën Qendrore. Përvoja e praktikës është e gjerë, duke mbuluar sektorin komercial, rezidencial, arsimore, shëndetësore dhe transportin e tregut. Projektet përfshijnë zhvillimet më të reja të ndërtimtarisë si dhe renovime të komplikuara të ndërtesave të listuara, me vlera të kontratës duke filluar nga £ 100,000 deri në mbi 750 milionë dollarë. AKT II janë të bindur që punojnë me një gamë të gjerë metodash dhe materialesh, duke përfshirë çelikun strukturor dhe metalet e tjera, beton, drurë strukturor, masoneri, plastikë, qelq, kompozita dhe pëlhura elastike.
AL/
Rand Eppich është një arkitekt, studiues dhe mësues, puna e tij aktuale përqendrohet në rolin e ruajtjes arkitektonike për zhvillimin ekonomik si dhe në zhvillimin e komunitetit. Rand kohët e fundit është merrë me konservimin e Kullës së Othello-s dhe Manastirin e Agios Panteleimonas në Qipro për Programin e Kombeve të Bashkuara për Zhvillim (UNDP) – Partneritet për të Ardhmën. Rand gjithëashtu është pjesë e vlerësimit të kushteve dhe strategjive të ndërhyrjes së ardhshme për Bibliotekën Kombëtare të Kosovës me Fondacionin Kosovar për Arkitekturë dhe Fondacionin Getty. Kohët e fundit ai u kthye nga Makli, Sindh ku punonte për zhvillimin e një plani master për këtë pronë të Trashëgimisë Botërore.
Ai ka udhëhequr projekte në Bosnje dhe Herzegovinë, Kosovë, Shqipëri si dhe gjithë Europën dhe Amerikën Latine për EuropeAid, Bankën Inter-Amerikane për Zhvillimin dhe Bashkimin Evropian. Rand ka bashkëpunuar me UNESCO-n, Trashëgiminë Kulturore pa Kufij dhe Qendrën Ndërkombëtare për Studimin e Ruajtjes dhe Restaurimit të Pronës Kulturore (ICCROM) dhe së fundi Muzeun Britanik për trajnimin e profesionistëve arkitektonikë dhe inxhinierikë në Lindjen e Mesme. Ai më parë ishte menaxher i lartë i projektit në Institutin e Konservimit të Getty, ku themeloi Laboratorin e Dokumentacionit dhe ka ligjëruar në ATHAR (Arkeologji-Arkitektonike Trashëgimisë së Prekshme në Rajonet Arabe) si dhe në Universitetin Leuven, Universitetin e Pensilvanisë dhe Politecnico di Torino. Rand Eppich është ekspert i resurseve për Universitetin Athabasca.
Ka diplomuar në Universitetin e Kalifornisë, në Los Anxheles (SHBA), ka diplomë Master në Arkitekturë dhe Administrim Biznesi (MBA), ka një diplomë Bachelor në arkitekturë me fokus në ruajtjen historike nga LSU dhe aktualisht është duke shkruar disertacionin e doktoraturës në Universitetin Politécnia de Madrid Escuela Tecnica Superior de Arquitectura.
EN/
Rand Eppich is a practicing architect, researcher and teacher whose current work focuses on the role of architectural conservation for economic and community development. He recently completed the conservation of Othello´s Tower and the Monastery of Agios Panteleimonas in Cyprus for the United Nations Development Programme (UNDP) Partnership for the Future. His current work also includes the condition assessment and future intervention strategies for the National Library of Kosovo with the Kosovo Architectural Foundation and the Getty Foundation. He recently returned from Makli, Sindh where he was working on the development of a master plan for this World Heritage property.
He has led projects in Bosnia and Herzegovina, Kosovo, Albania and throughout Europe and Latin America for EuropeAid, the Inter-American Development Bank and the European Union. He has collaborated with UNESCO, Cultural Heritage without Borders, and the International Centre for the Study of the Preservation and Restoration of Cultural Property (ICCROM) and most recently the British Museum for the training of architectural and engineering professionals in the Middle East. He formerly a senior project manager at the Getty Conservation Institute where he founded the Documentation Lab and has lectured at the ATHAR (Architectural-Archaeological Tangible Heritage in the Arab Region) as well as at the Katholieke Universiteit Leuven, University of Pennsylvania and Politecnico di Torino and is an resource expert for Athabasca University.
He received his Masters Degrees in both Architecture and Business Administration (MBA) from the University of California, Los Angeles (USA), holds a Bachelors degree in architecture with a focus on historic preservation from LSU and is currently writing his PhD dissertation at the Universidad Politécnia de Madrid Escuela Tecnica Superior de Arquitectura.
Víctor Cano Ciborro (1987) is an Architect (2012) -Visiting Scholar in 2009 at CEPT University in Ahmedabad (India)- and Master in Advanced Architectural Projects (2013) by The Superior Technical School of Architecture of Madrid – ETSAM (UPM). Since 2014 he is a PhD Candidate at DPA-ETSAM where currently developed his PhD Dissertation about cartographies of overlooked spatial practices focused on body‘s sensations.
From 2012 to 2016 he has been Assistant Teacher in ETSAM taking part in grade, final master thesis and postgraduates’ academic programs. In 2015 he was Tutor of Unit 6 at the Summer School 2015 of the Architectural Association –AA- in London. Unit 6 established an installation so-called ‘Peepshow London’ as a way to critique stable forms in architecture and to reclaim concepts such as affects, atmospheres, bodies or instability in the architectural production. In 2016 he was Visiting Lecturer at Valparaíso University and Universidad Central in Santiago de Chile (Chile), and in 2017 has been Tutor in the International Workshop ‘Mystetskyi Arsenal: Spatial Development Scenarios’ in Kiev (Ukraine).
Currently, he is CEO/Research Project Director and founding partner of ‘Arquitectura Subalterna’, a radical spatialities group that promotes a transdisciplinary and sensitive architectural approach to post-colonial and post-war landscapes to foster ignored identities and aesthetics. Arquitectura Subalterna has been internationally recognised in Oslo Architecture Triennale 2016, Venice Biennale 2016: Reporting from the front, where won the First Prize of the ‘Unfinished’ competition curated by Spanish Pavilion, or Future Architecture Platform 2017, where Víctor was Lecturer at MAO –Museum of Architecture and Design- in Ljubljana (Slovenia).
AL /
Víctor Cano Ciborro është arkitekt spanjollë si dhe nga viti 2014 kandidat për PhD në DPA-ETSAM ku aktualisht ka zhvilluar disertacionin e doktoraturës në lidhje me kartografitë e praktikave hapësinore të neglizhuara dhe të fokusuara në masat e trupit.
Nga viti 2012 deri në vitin 2016 ka qenë Asistent në ETSAM. Në vitin 2015 ai ishte tutor në Shkollën Verore 2015 të Shoqatës Arkitekturore -AA- në Londër. Gjithashtu ka ligjëruar në Universitete të shumta botërore si: Universitetin Valparaiso dhe Universidad Qendrore në Santiago de Chile (Kili) dhe në Punëtorinë Ndërkombëtare ‘Mystetskyi Arsenal: Skenarët e Zhvillimit Hapësinor’ në Kiev (Ukrainë).
Aktualisht, është drejtor i projektit hulumtues dhe partner themelues i ‘Arquitectura Subalterna’, një grup radikal i hapësirës që promovon një qasje arkitektonike transdisiplinare dhe që I kushton rëndësi të madhe peizazheve pas koloniale dhe pas luftës për të nxitur identitetet dhe estetikën e injoruar. Arquitectura Subalterna ka qenë e akredituar ndërkombëtarisht në Oslo Architecture Triennale 2016, Bienalja e Venecias 2016 “Reporting from the Front”, fitoi çmimin e parë të konkursit “Unfinished” të kuruar nga Pavilioni Spanjoll si dhe ishte njeri prej fituesve te thirrjes për ide kreative të Platformës Future Architecture 2017.
Merve Bedir is an architect. She is the partner of Rotterdam I Istanbul based Land+Civilization Compositions (L+CC) and a PhD candidate in Delft University of Technology, Faculty of Architecture. Merve’s work focuses on a diversity of topics from urban transformation to displacement, migration, and common(s). She was a freelance curator for the Netherlands Architecture Institute (2012); the curator of Vocabulary of Hospitality (Studio X, Istanbul, 2015); and One Architecture Week (Plovdiv, 2015) under the title uncommon river. Merve is currently facilitating a kitchen and garden initiative by local and migrant women in Gaziantep, Turkey. She has published in One World (Dutch), Interartive, Volume, MONU, SRO (Dutch), Docomomo, Zivot (Croatian) and Quaderns. Merve occasionally blogs for uncube, Cairobserver and Failed Architecture. Her book with the title Vocabulary of Hospitality will be published by a collaboration of dpr-Barcelona and GSAPP Books.
Merve Bedir and Jason Hilgefort of L+CC, were the directors of Aformal Academy, a part of the education program of Bi-City Biennale of Urbanism\Architecture Biennale, Shenzhen and Hong Kong. L+CC’s collaborations include Archis (Amsterdam), Dpr-Barcelona (Spain), Berlin Architecture Center (DAZ), African Center for Cities (Cape Town) and International New Town Institute (INTI), Hungarian Architecture Center (KEK), ZigZagCity (Rotterdam), EPFL, Cairo, Lusofna, Cottbus, Columbia Universities. L+CC won Europan 2012 in Vienna, and shared the third prize with Turenscape in Moscow’s Sokolniki Park competition.
AL /
Merve Bedir është arkitekte dhe partnere e zyrës Land + Civilization Compositions (L + CC) e bazuar në Stambol. Merve është kandidate për PhD në Universitetin e Teknologjise Delft, Fakultetin e Arkitekturës. Puna e Merves fokusohet në një diversitet të temave nga transformimi urban në zhvendosje, migrim dhe në atë të përbashkët. Ajo ishte kuratore e pavarur për Institutin e Arkitekturës të Holandës (2012); kuratore e Vocabulary of Hospitality (Fjalori i Mikpritjes) (Studio X, Stamboll, 2015); dhe One Architecture Week (Plovdiv, 2015) në bazë të titullit Uncommon River. Merve për tani është e angazhuar në një kuzhinë dhe kopsht të iniciuar nga gratë lokale dhe imigrante në Gaziantep, Turqi. Merve Bedir ka publikime në One World (Dutch), Interartive, Volume, MONU, SRO (Dutch), Docomomo, Zivot (Croatian) dhe Quaderns. Merve herë pas here shkruan edhe në blogjet uncube, Cairobserver dhe Failed Architecture. Libri i saj me titull Vocabulary of Hospitality (Fjalori i Mikpritjes) do të publikohet në bashkëpunim me dpr-Barcelona dhe GSAPP Books.
Merve Bedir dhe Jason Hilgefort nga L + CC, ishin drejtorët të Akademisë Aformal, si pjesë e programit edukativ Bi-City Bienali i Urbanizmit \ Bienali i Arkitekturës, Shenzhen dhe Hong Kong. bashkëpunimet e L + CC përfshijnë Archis (Amsterdam), Dpr-Barcelona (Spanjë), Qendra e Arckitecturës Berlin (Daz), Qendra e Afrikës për Qytetet (Cape Town) dhe Instituti Ndërkombëtar New Town (INTI), Qendra Hungareze e Arkitekturës (KEK), ZigZagCity (Rotterdam), EPFL, Cairo, Lusofna, Cottbus, Universiteti Columbia. L + CC fitoi Europan 2012 në Vjenë, dhe ndanë çmimin e tretë me Turenscape në Konkursin Sokolniki Park, Moskë.
Dimitris graduated from the School of Architecture, Aristotle University of Thessaloniki (2014) and continued his studies doing an MA in Landscape & Urbanism in Kingston University London (2016). He is a graffiti artist but also explores various art forms from sketching to 3D installations. Within the last few years, he had participated in numerous workshops, exhibitions and competitions projects that have been awarded. During his studies, he enriched his architectural approach through the activity of urban exploration, discovering the various conceptions of abandoned spaces and modern ruins. The phenomenon of urban decay constitutes the heart of his ongoing research, which has been published and exhibited in numerous occasions (Greek Pavilion of Venice Architecture Biennale 2016, Think-Space Unconference-Zagreb 2013, etc.). He is founder and editor-in-chief of archstudies.gr platform (2011), through which has curated lectures, competitions and architectural exhibitions in Greece along with the other team members. He is currently based in London.
Fani is an architect and urban designer. She studied architecture at the National Technical University of Athens (NTUA), and holds a MAS in Urban Design from ETH Zürich and a MRes in Spatial Design: Architecture & Cities from The Bartlett, UCL London. Her design work has featured in publications such as “Minha Casa, Nossa Cidade: Innovating Mass Housing for Social Change in Brazil” (Ruby Press, 2014) and group exhibitions at the Museum of Modern Art in New York (2014-15), Columbia GSAPP’s Studio-X in Rio (2013), Museu de Arte do Rio (2014), X São Paulo Biennale (2013) and XV Venice Architecture Biennale (2016) among others. Recently and as part of her studio teaching, she has co-edited two publications on “E-merging Design Research” (The Bartlett 2015, 2017). Currently, Fani is an EPSRC funded doctoral student at The Bartlett School of Architecture, Associate Fellow of the Higher Education Academy (UK), and Postgraduate Teaching Assistant at The Bartlett School of Architecture, and Development Planning Unit, UCL. In April 2017, she joined the MIT Department of Architecture and Computation as a visiting PhD student.
AL /
Dimitris diplomoi në Shkollën e Arkitekturës, Universitetin Aristotel të Selanikut (2014) dhe vazhdoi studimet e tij duke bërë master në Urbanizëm në Universitetin e Kingston në Londër (2016). Ai është një artist graffiti, por gjithashtu hulumton forma të ndryshme të artit nga skicat në instalime 3D. Viteve të fundit, ka marrë pjesë në shumë punëtori, ekspozita dhe projekte të konkurseve që janë dhënë. Gjatë studimeve të tij, ai e pasuroi qasjen e tij arkitektonike nëpërmjet aktivitetit të eksplorimit urban, duke zbuluar konceptet e ndryshme të hapësirave të braktisura dhe rrënojat moderne. Fenomeni i prishjes urbane përbën zemrën e hulumtimit të tij të vazhdueshëm, i cili është botuar dhe ekspozuar në shumë raste (Pavijoni Grek i Bienalit të Arkitekturës së Venedikut 2016, Think-Space Unconference-Zagreb 2013, etj.). Ai është themelues dhe kryeredaktor i platformës archstudies.gr (2011), përmes së cilës ka kuruar leksione, konkurse dhe ekspozita arkitektonike në Greqi së bashku me anëtarët e tjerë të ekipit.
Fani është arkitekte dhe urbaniste. Ajo studioi arkitekturë në Universitetin Kombëtar të Teknikës në Athinës (NTUA) dhe mban një master në Dizajn Urban nga ETH Zürich dhe në Dizajn Hapësinor në Arkitekturë dhe Qytete nga Bartlett, UCL London. Puna e saj e dizajnit është shfaqur në botime të shumta si “Minha Casa, Nossa Cidade: Inovacioni i Strehimit Masiv për Ndryshime Shoqërore në Brazil” (Ruby Press, 2014) dhe ekspozita grupore në Muzeun e Artit Modern në Nju Jork (2014-15) Studio-X në GSAPP në Rio (2013), Museu de Arte do Rio (2014), Bienalja e São Paulo X (2013) dhe Bienalja e Venedikut për Arkitekturës XV (2016) ndër të tjera. Kohët e fundit dhe si pjesë e mësimdhënies së saj në studio, ajo bashkë-redaktoi dy botime për “E-bashkimi i Kërkimeve të Projektimit” (The Bartlett 2015, 2017). Aktualisht, Fani është kandidate e doktoraturës në Shkollën Bartlett të Arkitekturës, Bashkëpunëtor i Akademisë së Arsimit të Lartë (UK) dhe Asistente në Shkollën Bartlett të Arkitekturës dhe Njësinë e Planifikimit dhe të Zhvillimit, UCL. Në prill 2017, ajo u bashkua me Departamentin e Arkitekturës të MIT.
Bika Rebek is an architect practicing within heterogeneous formats- as an integral part of her work writing, research and installations act as catalysts for open ended thinking about architectural production.
She is a partner at the New York City- based practice SibilaSoon, with projects underway in the United States, Austria and Malaysia. Rebek is also an adjunct professor at Columbia University and a resident at New Inc, the first museum-led incubator.
In the past she has worked as an architectural designer for a number of offices internationally, and most recently as an exhibition designer at the Metropolitan Museum of Art. Rebek holds an magistra architecturae from the University of Applied Arts in Vienna and a master of science in curatorial studies in architecture from Columbia University.
AL /
Bika Rebek është një arkitekte që praktikon brenda formave heterogjene – si pjesë integrale e punës, shkrimit, hulumtimit dhe instalimit të saj, këto forma veprojnë si katalizatorë për mendimin e hapur të prodhimit arkitektonik.
Bika është partnere në SibilaSoon, e bazuar në Nju Jork, me projekte që po zhvillohen në Shtetet e Bashkuara, Austri dhe Malajzi. Rebek është gjithashtu profesoreshë zëvendësues në Universitetin e Kolumbias dhe pjesë e New Inc, inkubatori i parë i udhëhequr nga muzeu.
Në të kaluarën ajo ka punuar si projektuese arkitektonike për zyre të shumta të nivelit ndërkombëtar dhe më së fundi si dizajnere ekspozuese në Muzeun të Artit – Metropolitan. Rebek është magjistër e arkitekturës nga Universiteti i Arteve të Aplikuara në Vjenë dhe shkencës të studimeve kuratoriale në arkitekturë nga Universiteti Columbia.
Gokhan Avcioglu Born in Ankara, Turkey in 1961. Gokhan Avcioglu completed his education in KSU/BA in Architecture. He is the principal and founder of GAD in Istanbul, established in 1994.
Among his projects are office buildings, public spaces, commercial spaces and residences in Istanbul, Bodrum, New Jersey, Washington DC, Virginia and Connecticut. Among his most recent Award Winning projects are AKH KNDU Villas, KUUM Hotel and Residences, Pinar Logistics Centre, Divan Kurucesme and Trump Cadde. He has won numerous awards, including the 1997 Turkish Architecture Prize, a Bronze Medal in Miami Bienal in 2003, Archmarathon Award in 2014, German Iconic Awards in 2014, Chicago Athenaeum Green Good Design Award in 2015, 2014 and 2012, MIPIM AR Future Awards in 2017, 2013 and 2012, and International Property Awards in 2013,2014 and 2015. A number of his projects have been nominated for the Aga Khan Award for Architecture.
Gokhan Avcioglu and GAD’s projects have been exhibited at Galerist Istanbul, the Minima Art gallery in Philadelphia, Miami Bienal, the Musuem of Architecture in Rotterdam, and at the Royal Art Academy in London.
In 2014 Gokhan established the foundation GADFOUNDATION (Gadev) which aims to promote Turkish architects and art production, informing people about architecture in addition to assisting students with various types of support to ensure excellent achievement in their education. He is continuously working towards this outcome in addition to projects for his foundation including an emphasis on various social aspects of architecture.
AL /
Gokhan Avcioglu është një arkitekt nga Turqia ku në vitin 1983 përfundoi studimet universitare në KSU / BA. Avcioglu është drejtor dhe themelues i zyrës GAD në Stamboll, që u themelua në vitin 1994.
Ndër projektet e tij janë zyra private, hapësira publike, hapësira komerciale dhe banesa në Stamboll, Bodrum, New Jersey, Uashington DC, Virginia dhe Connecticut. Ndër projektet e tij fituese më të fundit janë AKH KNDU Villas, KUUM Hotel dhe Rezidenca, Qendra Logjistike Pinar, Divan Kurucesme dhe Trump Cadde. Ai ka fituar çmime të shumta, përfshirë Çmimin Turistik të Arkitekturës 1997, Medaljen e Bronzit në Miami Bienal në 2003, Çmimin Archmarathon në 2014, Çmimet Iconic të Gjermanisë në 2014, çmimin e Çikago Athenaeum për dizajn të gjelbërt në 2015, 2014 dhe 2012, çmimin MIPIM AR Future Në 2017, 2013 dhe 2012, etj.. Një numër I madh i projekteve të tij janë nominuar për çmimin për Arkitekturë Aga Khan.
Projektet e Gokhan Avcioglu dhe GAD janë ekspozuar në Galerist Istanbul, Galerinë e Arteve Minima në Filadelfia, Miami Bienal, Muzeun e Arkitekturës në Roterdam dhe në Akademinë Mbretërore të Artit në Londër.
Gokhan Avcioglu është njohur nga një numër botimesh të ndryshme, përfshirë Wallpaper, Surface, City Magazine, NY Times, New York Post, Qytetet Transformuese – Ndërhyrjet Urbane në Qytetet Publike, dhe shumë të tjera.
Që nga viti 2001, Avcioglu ka ligjeruar dhe kryer seminare në Ecole Speciale d’Architecture në Paris, Universitetin Teknik Yildiz dhe Universitetin Teknik të Stambollit.
Në vitin 2014 Gokhan themeloi fondacionin GADFOUNDATION (Gadev) i cili synon të promovojë arkitektët turq dhe prodhimin e artit, duke informuar njerëzit rreth arkitekturës, me qëllim të aftësoj studentët në mënyra të ndryshme të mbështetjes për të siguruar arritje të shkëlqyeshme në arsimimin e tyre. Ai po punon vazhdimisht drejt këtij rezultati përveç projekteve për themelimin e tij duke përfshirë theksin në aspekte të ndryshme sociale të arkitekturës.
Joni Baboci is an architect, planner and urban enthusiast. He currently working as the General Director of Planning and Urban Development at the Municipality of Tirana. His previous experiences include stints in the private sector, a number of successful international architecture competition results as well as a multi-year experience leading a groundbreaking start-up for the Albanian Government nicknamed Atelier Albania. He has meddled with planning and development at different scales working on the national plan for Albania, the regional plan for the coast of the country, and the regional plan for the economic generator that is the Tirana-Durres region. His work at Atelier Albania culminated with the preparation of the ‘Metabolism of Albania’ – a book on alternative planning methods published by the Government of Albania in collaboration with the TU Delft, .FABRIC, IABR, and 51N4E. His current responsibilities at the Municipality of Tirana are about dealing with the surprises, urgencies and expectations of a bustling a vibrant capital in the center of the Balkans. Collaborative creative processes, alternative planning methodologies and quick and practical fixes would best describe his daily duties; but dealing with administrative bureaucracy, piles of paperwork, building permitting and institutional collaboration, often gets in the way. He is extremely passionate about architecture and planning and is currently focused on understanding resilience as a major factor in urban redevelopment while employing more sustainable, implementable and functional planning methodologies.
AL /
Joni Baboci është një arkitekt, planifikues dhe urbanist entuziast. Aktualisht punon si Drejtor i Përgjithshëm për Planifikim dhe Zhvillim Urban në Bashkinë e Tiranës. Përvoja e tij e mëparshme shtrihet nga sektori privat në një numër të madh të konkurseve ndërkombëtare për arkitekturë me rezultate të suksesshme, e gjithashtu përfshinë edhe një përvojë disa vjeçare në krye të Atelier Albania, një projekt shumë i rëndësishëm për Qeverinë e Shqipërisë.
Ai është marrë me planifikimin dhe zhvillimin e planit kombëtar të Shqipërisë në shkallë të ndryshme, , me planin rajonal për bregdetin e vendit dhe me planin rajonal për gjenerimin ekonomik, përkatësisht rajonin Tiranë-Durrës. Puna e tij në Atelier Albania kulmoi me përgatitjen e “Metabolizmit të Shqipërisë” – një libër mbi metodat alternative të planifikimit, i publikuar nga Qeveria e Shqipërisë në bashkëpunim me TU Delft, .FABRIC, IABR dhe 51N4E. Përgjegjësitë e tij aktuale në Bashkinë e Tiranës kanë të bëjnë me befasitë, urgjencat dhe pritshmëritë e një kryeqyteti plot gjallëri në qendër të Ballkanit. Proceset bashkëpunuese kreative, metodologjitë alternative të planifikimit dhe zgjidhjet e shpejta dhe praktike do të përshkruanin më së miri detyrat e tij të përditshme; por zakonisht ai duhet të përballet edhe me burokracinë administrative, shkresat e shumta, lejet për ndërtim dhe bashkëpunimin institucional.
Ai është jashtëzakonisht i pasionuar pas arkitekturës dhe planifikimit dhe aktualisht është fokusuar në të kuptuarit e qëndrueshmërisë si një faktor i madh në rizhvillimin urban duke përdorur metodologji më të qëndrueshme, më të zbatueshme dhe më funksionale të planifikimit.
Toestand is an organisation which focuses on the socio-cultural reactivation of vacant spaces in the city. Free (as in free speech, but also as in free coffee) space is scarce, especially in the city. On the other hand, many sites and buildings are abandoned for reasons such as speculation or government administration issues. Toestand reconciles these two issues by communicating on the issue, facilitating the installation of temporary socio-cultural centres, and organising them ourselves under the term ‘Spontaneous Action Zones’. The organisation Toestand organised and organises projects mainly for and by young people. Though our target group is large (people and their friends), our focus is on youngsters. They experience even more than adults the lack of a space in which they can express themselves freely. As an organisation build up by young people itself, we have been frustrated by this time and again, and want to offer an experience to current generations.
AL /
Toestand është një organizatë e cila fokusohet në riaktivizimin socio-kulturor të hapësirave të lira në qytet. Hapësira e lirë (si në fjalë e lirë, por edhe si në kafe e lirë) është e pakët, sidomos në qytet. Nga ana tjetër, shumë vende dhe ndërtesa janë braktisur për shkaqe të tilla si çështjet administrative, spekulative apo qeveritare. Toestand pajton këto dy çështje duke komunikuar për këtë çështje, duke lehtësuar instalimin e qendrave të përkohshme social-kulturore, si dhe duke i organizuar nën termin “Zonat e Veprimit Spontan”. Organizata Toestand ka organizuar dhe vazhdon të organizojë projekte kryesisht për të rinjtë dhe nga të rinjtë. Edhe pse grupi i tyre i synuar është i madh (njerëzit dhe miqtë e tyre), fokusi i tyre është në të rinjtë. Ata përjetojnë më shumë se të rriturit mungesën e hapësirës në [FC1] të cilën ata mund të shprehen lirisht. Si një organizatë e ndërtuar nga vet të rinjtë, të cilët kanë qenë të frustruar nga kjo kohë por që prapë se prapë duan t’i ofrojnë një përvojë gjeneratave të tanishme.
‘Toestand Mache Prishtina’ është një projekt bashkëpunues mes Toestand vzw (Belgjikë), InfoQuartier Mache (Zvicër) dhe Fondacionit Kosovar të Arkitekturës – Java e Arkitekturës në Prishtinë (Kosovë).
Edhe pse Kosova ende përballet me shumë probleme, Prishtina (dhe pjesa tjetër e vendit) ka shumë iniciativa kulturore, kolektive, ngjarje, artistë dhe individë të angazhuar. Por ka një mungesë të hapësirës ku këta individë, shpesh të rinjtë, mund të bashkohen për eksperimente, punë, shkëmbim të njohurive dhe organizim të aktiviteteve. Hulumtimi, nga ana tjetër, tregon se qyteti ka plot hapësira boshe dhe të braktisura. Ky projekt ka për qëllim të tregojë dhe zbatojë zgjidhjen alternative për këtë çështje. Toestand Mache Prishtina dëshiron të tregojë potencialin e madh të revitalizimit të ndërtesave të zbrazëta dhe të braktisura dhe dëshiron për të fuqizuar të rinjtë në Prishtinë që të ri-mendojnë veten e tyre dhe potencialin e qytetit të tyre.
Esen Gökçe Özdamar is Assistant Professor, founder and Head of Department of Architecture at Namik Kemal University, Tekirdağ. She received her Masters degree (MSc) and PhD both from Architectural Design programme in Istanbul Technical University in 2003 and 2011. Her PhD focused on an experimental approach to transdisciplinary methodology through re-reading housing areas in İstanbul, Vienna and Amsterdam. She was a guest researcher in Delft University of Technology in 2007.
Since her graduation she has worked in several architectural offices varying from large scale housing complex to public building, interior design and has attended various international competitions and art exhibitions. Her current research focuses on transdisciplinary methodology, contemporary housing, kinesthetic perception and haptic space.
Some of her latest publications are “Unemployed in Summer: Pamphlets From the Waterfront” in Visual Communication (2016) and “Rooftop Architecture in İstanbul” in Lo Squaderno (2015).
AL /
Esen Gökçe Özdamar është Asistent Profesoreshë, themeluese, si dhe udhëheqëse e Departamentit të Arkitekturës së Universitetit Namik Kemal, Tekirdağ. Ajo e kreu masterin (MSc) dhe PhD në programin e Dizajnit Arkitektonik në Universitetin Teknik të Stambollit, në vitin 2003 dhe 2011. Tema e PhD-së së saj u fokusua në një qasje eksperimentale në metodologjinë transdisciplinare nëpër zonat e ri-lexuara të strehimit në Stamboll, Vjenë dhe Amsterdam. Ajo ishte hulumtuese mysafir në Universitetin e Teknologjisë në Delft në vitin 2007.
Që nga diplomimi i saj, ajo ka punuar në disa zyre të ndryshme të arkitekturës nga strehimet e ndërlikuara së shkallës së madhe në ndërtesa publike, dizajn të brendshëm, si dhe ka marrë pjesë në shumë konkurse ndërkombëtare dhe ekspozita të artit. Hulumtimi i saj i tanishëm fokusohet në metodologjinë transdisciplinare, strehimin bashkëkohor, perceptimin kinestetik dhe hapësirën haptike.
Disa nga botimet e saj të fundit janë Unemployed in Summer: Pamphlets From the Waterfront (E papunë në verë: Pamflete Buzë Ujit), Visual Communication (2016) dhe Rooftop Architecture in Istanbul (Arkitektura e Kulmit në Stamboll), Lo Squaderno (2015).
