Born in 1937 Athens is a Greek architect and teacher. He studied architecture at the Architectural Association School of Architecture, London, completing his studies in 1961. From 1961 to 1971 he worked for architects Douglas Stephen and Partners, London, while also (from 1963) teaching at the Architectural Association under Hermann Senkowsky. Zenghelis became a prominent teacher at the school for introducing more radical avant-gardism into the curriculum. From 1971 to 1975 Zenghelis collaborated with various architects in London, Paris and New York: Georges Candilis, Michael Carapetian, Aristeides Romanos, Rem Koolhaas, O.M. Ungers and Peter Eisenman.
Zenghelis came to critical attention with the work of the Office for Metropolitan Architecture (OMA), which he founded together with his wife Zoe Zenghelis and husband-and-wife Rem Koolhaas (Zenghelis’ former student) and Madelon Vriesendorp. From 1980 to 1987 Zenghelis was partner in charge of OMA London, and from 1982 to 1987 OMA Athens. Of the OMA works, Zenghelis was a central influence in the early works: Extension of the Dutch Houses of Parliament, The Hague, 1978; Lutzowstrasse, IBA Berlin, 1981; Parc de la Villette, Paris, 1982; Checkpoint Charlie housing, IBA Berlin, 1990. Several of the paintings that Elia Zenghelis made with Zoe Zenghelis to illustrate the OMA projects – such as Hotel Sphinx (1975), and Sixteen Villas on the Island of Antiparos, Greece (1981) – are now included in the Art and Design collection of the MOMA in New York.
AL /
Është arkitekt dhe mësues grek, i lindur në vitin 1937 në Athinë. Ka studiuar arkitekturën në “Architectural Association School of Architecture” në Londër ku edhe diplomoi në vitin 1961. Që nga viti i diplomimit e deri më 1971 ka punuar për arkitektët “Douglas Stephen and Partners” në Londër ku njëkohësisht (nga viti 1963) ishte mësues në AA. Zenghelis u bë një mësues i shquar pasi futi më shumë avant-gardizem radikal në programin mësimor. Gjatë viteve 1971-1975 Zenghelis ka bashkëpunuar me arkitektë të ndryshëm në Londër, Paris dhe Nju Jork: Georges Candilis, Michael Carapetian, Aristeides Romanos, Rem Koolhaas, O.M. Ungers and Peter Eisenman.
Zenghelis tërhoqi vëmendje kritike me punën e “Office for Metropolitan Architecture (OMA)”, të cilën e themeloi me gruan e tij Zoe Zenghelis, Rem Koolhaas (ish-student i Elias) dhe me Madelon Vriesendorp. Nga viti 1980 deri më 1987 Zenghelis ishte partner kryesues i OMA-së në Londër dhe i OMA-së në Athinë gjatë viteve 1982-1987. Zenghelis pati ndikim qendror në punët e hershme të OMA-së: Extension of the Dutch Houses of Parliament, The Hague, 1978; Lutzowstrasse, IBA Berlin, 1981; Parc de la Villette, Paris, 1982; Checkpoint Charlie housing, IBA Berlin, 1990. Disa piktura të Elia Zenghelis të cilat i kishte realizuar me gruan e tij Zoe Zenghelis për të ilustruar punën dhe projektet e OMA-së si: Hotel Sphinx (1975) dhe Sixteen Villas on the Island of Antiparos, Greqi (1981), tani janë pjesë e koleksionit të Artit dhe Dizajnit të MOMA-së në Nju Jork.
Senior Urban Designer, NYC-Department of City Planning
Bachelor of Architecture with Honors from Victoria University of Wellington, New Zealand (2002); Master of Science in Architecture and Urban Design from Columbia University as a Fulbright Scholar (2007). At Columbia Skye was awarded a Kinne Travel Fellowship and the Lucille Smyser Lowenfish Memorial Prize (2007). She currently holds the position of Senior Urban Designer at the NYC Department of City Planning, Office of the Chief Urban Designer where she was recently awarded the Michael Weil Award for Urban Design in recognition of outstanding performance, dedication and creativity. She has worked on a number of large scale site specific projects including Coney Island, Hunters Point South, Hudson Yards, Hudson Square, Lower Concourse, and North Shore, as well as various city wide efforts that look to improve the health and sustainability of New York’s build fabric. She has contributed to the New York City agency publications; Active Design: Shaping the Sidewalk Experience (2013), Vision 2020: New York City Comprehensive Waterfront Plan (2011), Working West Shore 2030: Creating Jobs, Improving Infrastructure and managing Growth (2011), Active Design Guidelines (2010), USGBC NYC Green Codes Task Force Report (2010) and the NYCDOT Street Design Manual (2009). In 2005 she won the National Premier Award for her team’s entry, (Swings & Roundabouts) in the “Housing New Zealand State Housing Competition.” Her work has also been published in Landscape Architecture New Zealand (2012), Emerging Urban Futures (2009), Water System Science and Policy Interfacing (2009), Constellations: Constructing Urban Design Practices (2007), Architecture New Zealand and Cross Section NZIA (2005).
AL /
Bachelor e Arkitekturës e nderuar nga Victoria University of Wellington, New Zealand (2002), Master e Shkencës në Arkitekturë dhe Planifikimit Urban në Columbia University me titull Fulbright Scholar (2007). Në Colombia, Skye u shpërblye me “Kinne Travel Fellowship” dhe “Lucille Smyser Lowenfish Memorial Prize” (2007). Aktualisht mban postin “Senior Urban Designer” në Departamentin e Planifikimit Urban në Nju Jork, ku kohëve të fundit u shpërblye me çmimin “Michael Weil Award for Urban Design” për punë të shkëlqyer, përkushtim dhe kreativitet.
Ka punuar në një numër të madh projektesh përfshirë Coney Island, Hunters Point South, Hudson Yards, Hudson Square, Lower Concourse, dhe North Shore, si dhe ka qenë pjesë e shumë iniciativave për përmirësimin e qëndrueshmërise së objekteve të Nju Jork-ut. Ka dhënë kontribut edhe në agjensinë e publikimeve në Nju Jork. Aktualisht merret me: Sidewalk Experience (2013), Vision 2020: New York City Comprehensive Waterfront Plan (2011), Working West Shore 2030: Creating Jobs, Improving Infrastructure and managing Growth (2011), Active Design Guidelines (2010), USGBC NYC Green Codes Task Force Report (2010), NYCDOT Street Design Manual (2009). Në vitin 2005 fitoi çmimin “National Premier Award” për paraqitjen e ekipit të saj (Swings & Roundabouts) në “Housing New Zealand State Housing Competition.” Puna e saj është publikuar edhe në: Landscape Architecture New Zealand (2012), Emerging Urban Futures (2009), Water System Science and Policy Interfacing (2009), Constellations: Constructing Urban Design Practices (2007), Architecture New Zealand and Cross Section NZIA (2005).
Dijana Vučinić is a practicing architect. She recently founded DVARP (www.dvarp.me), an interdisciplinary architectural and design practice with projects that range from urban design and residential buildings to stage design. Her work is based on research about the urban conditions of developing tourism areas on the coast and mountains of Montenegro. DVARP focuses on creating innovative and integral architectural design. In their work DVARP introduces structures and spaces that reveal complex process of final answer and critical thinking.
She is also the founder of the Kotor Architectural Prison Summer School (www.kotorapss.me) a platform in Kotor, Montenegro, for further research and development of urban structures. Since 2011, APSS has been investigating ways to redefine the relationship between the architectural and the urban scales in Montenegrin coastal cities and to improve the urban context through new approaches to urban planning and design.
Vučinić is a Commissioner and Co-curator of “Treasures in disguise” – Montenegro pavilion at 14th Venice Biennale of Architecture (http://treasures-in-disguise.net). The Montenegro Pavilion at the 14th Venice Architecture Biennale presents four examples of late-modernist architecture that were built in Montenegro between 1960 and 1986. When these buildings were first constructed, they radiated their builders’ enthusiasm and confidence about the new society they were building.
She writes for several periodicals and scholarly publications in Montenegro and is also a co-founder and member of the Urbanism and Architecture Association of Montenegro.
AL /
Dijana Vučinić është arkitekte praktikuar. Ajo kohën e fundit themelua DVARP (www.dvarp.me), një zyre ndërdisiplinore të projektimit arkitektonik dhe me projekte që variojnë nga dizajni urban dhe ndërtesave të banimit tek projektimi I skenografive. Puna e saj është bazuar në hulumtimet në lidhje me kushtet urbanistike të zhvillimit të zonave turistike në bregdetin dhe malet e Malit të Zi. DVARP fokusohet në krijimin e dizajnit arkitektonik inovativ dhe integral. Në punën e tyre DVARP prezanton strukturat dhe hapësirat që zbulojnë procesin kompleks të përgjigjjës përfundimtare dhe të menduarit kritik.
Ajo është gjithashtu themeluese e Shkollës Verore të Arkitekturës në Kotor (www.kotorapss.me) një platformë në Kotor, Mali i Zi, për kërkimin dhe zhvillimin e mëtutjeshëm të strukturave urbane. Që nga viti 2011, APSS është duke hulumtuar mënyra për të ripërcaktuar marrëdhëniet në mes arkitekturës dhe urbanizmit në qytetet bregdetare të Malit të Zi dhe për të përmirësuar kontekstin urban nëpërmjet qasjeve të reja të planifikimit dhe projektimit urban.
Vučinić është komisionere dhe bashkë-kuratore e “Treasures in disguise” – pavijonit të Malit të Zi në Ekspozitën e 14-të të Arkitekturës në Bienalën e Venedikut (http://treasures-in-disguise.net). Pavioni Malit të Zi në Bienale paraqet katër shembuj të arkitekturës të modernizmit të vonshëm që janë ndërtuar në Mal të Zi në mes të viteve 1960 dhe 1986. Kur këto ndërtesa janë ndërtuar për herë të parë, ata rrezatuar entuziazëm e ndërtuesve të tyre dhe të besimit për një shoqërinë të re që po ndërtonin.
Ajo shkruan për disa periodikë dhe publikime shkencore në Mal të Zi dhe gjithashtu është bashkëthemelues dhe anëtare e Shoqatës së Urbanizmit dhe Arkitekturës të Malit të Zi.
Co-founded Ron Arad Architects Ltd., a daughter company of long-established Ron Arad Associates, in May 2008.
The growing practice has in recent years completed the Mediacite retail centre in Liege, and the Design Museum Holon in Israel, as well as a number of public art commissions including the Curtain Call at the Roundhouse (London), the Vortext sculpture in Seoul, and the 720 Degrees at the Israel Museum in Jerusalem. The practice is currently engaged in cultural, commercial and residential projects in Europe, the USA, and the Middle East, with 3 new projects going on site in coming months.
The practice is known for its unconventional and edgy design and material research and applications, and has shown works extensively at the ‘No Discipline’ exhibitions at the Pompidou Centre in Paris (2008) and the Museum of Modern Art in NY (2009), and at the ‘Restless’ exhibition in the Barbican Centre in London (2010). Further exhibitions are scheduled for the Stedelijk in Amsterdam, and the DMH in Israel.
Specialties:
website: ronarad.co.uk
Figueres, 1968. Architect for the ETSA of Barcelona. Visiting Visual Artist at the ZKM in Karlsruhe, with a scholarship from Krtu, Generalitat de Catalunya. Associate Set Designer for Bob Wilson: “Danton’s Tod”, Salzburger Festspiele and “Time Rocker”, Thalia Theater, Hamburg, 1995-2000. Director of Cloud 9 studio since 1997. Co-Director of Metapolis 2000-2003. Art Media Consultant for the Mercat de les Flors 2002. Curator of the Spanish Pavilion of the V Biennal of Architecture in Sao Paulo, 2003. Co-Chairman of the 3rd Industrial Revolution Architects Roundtable committee with Jeremy Rifkin , since 2007. President of the Jury of Prix Luxembourgeois d’Architecture 2007. Luxembourg 2007 Founder of Energy Attack with Jon Idiakez, 2007. Tutor Master in Architectural Design Unit at Barlett School of Architecture, London, since 2010 Unit Master of Diploma Unit 18 at Architectura Assosiation, London, since 2010 Co-Chairman of the Figueres Creative City, 2010 His works belongs to the collections of MoMa (New York), FRAC Centre Collection (Orleans) and Centre Pompidou (Paris). Enric Ruiz-Geli performs lectures and mantain colaboration with a map of Labs as Angewandte, Architectural Association School, UCLA, Passadena Art Center, CITA, RMIT, MIT, Bartlett, Buckminster Fuller Institute, ETHZ, IE School of Architecture, entre otros. Cloud 9 agenda is to look at Pilot Projects in Global Warming Scenarios. Enric Ruiz-Geli has created patents as master pieces of Digital Fabrication. His building Media-ICT has been awarded as Best Building of the World by WAF 2011. It is a Net Zero Building built at very competitive construction cost. Cloud 9 has signed Media-ICT Knowledge Transfer Contracts in Taipei, OECS, Qatar, Kuwait and Moscow. Co-Chairman of Science Advisory Comitee of Tecnalia, 2011. Co-Chairman International Committee of Experts at Iakov Chernikhov Prize, Moscow, 2012.
Awards
Winner WAN 21 for 21 Award, 2012 WAF Award, World’s Best Building of the Year with Media-ICT, 2011 Special mention at FAD Awards with Media-ICT, 2011 Investigation Prize at XI Spanish Biennal of Architecture and Urbanism with Media-ICT, 2011 First prize, Pavilion in Ecole Especiale de Paris, 2011 Nominee to the Brit Awards Design Museum in London to Media-ICT, 2011 Nominee to the City of Barcelona Award to Media-ICT, 2011 Nominee to the Prize for Contemporary Architecture Mies van der Rohe Award to Media-ICT, 2011 Nominee to the Iakov Chernikhov Prize with Media-ICT, Moscu 2011
Steel Design Awards ECCS, European Convention For Constructional Steelwork, to Media-ICT, 2009. Finalist 10th Spanish Architecture and Urbanism Biennial, to Villa Nurbs, 2009 Prize Sustanable Enviroment Proyects from the Generalitat de Catalunya, to Cloud 9’s ETFE technology, 2009
Honor Mention at the VII Premios Cerámica de Arquitectura y Interiorismo ASCER to Villa Nurbs, 2009 Subvention of the Entitat Autònoma de Difusió Cultural (Generalitat de Catalunya) to the project “From physical to digital realms through Cad Cam Processes” to Villa Nurbs, 2008 Prize Corian Dupont to Villa Nurbs, 2008
R+D Award ARCHITECT at SciArc Los Angeles, to “artificial leaf” Prestige Forest Hotel, 2008 Finalist Premios Saloni, to Evru Cave, 2008 First Prize, International Contest for the New York Aquarium at Coney Island, Wild Life.
Conservation Society, 2007 Prize Quatrium best Architect by Grupo Via, 2007 Prize Chicago Ateneum, 2007 Prize Emergente Tendencias, El Mundo, 2007 FirstPrize International Contest Media-ICT, el Consorci de la Zona Franca and 22@, 2006 Finalist to Villa Bio at the VI edition of the “Saloni” Architecture Prize, 2006 Finalist to Morphorest at the FAD Architecture and Design Prize, 2005 Prize of the Association of Catalan Art Critics (ACCA) to the Galería Joan Prats for best exhibition Evru 2003 First Prize, International Contest for the Aviary Marine Zoo of Barcelona, 2000 First Prize, Ephemeral Architecture Aguirre Newman IAZ, 1998 First Prize, International 2G Contest, for the New Mies van der Rohe Foundation, 1998
website: ruiz-geli.com
Aaron Levy is the Executive Director and Chief Curator of Slought, an organization that works with artists, communities, and institutions worldwide to develop cultural projects that encourage inclusiveness, advocacy, and the sharing of knowledge. In Philadelphia, current projects include Mixplace Studio (2012-), an urban education model that responds to the crisis in community participation and political representation with PennDesign, People’s Emergency Center (PEC) and neighborhood youth researchers. Recent projects in the world include Into the Open, the official U.S. representation at La Biennale di Venezia (2008-2009), which highlighted the work of architects working collaboratively to invigorate community activism and environmental policy, and the Perpetual Peace Project (2010-), which explores prospects for reducing geopolitical conflict in partnership with the European Union National Institutes of Culture, the International Peace Institute, and other institutions. Activities in the cloud include Fairytale Project (2011-), a global translation initiative that revisits Ai Weiwei’s 2007 project with 1001 participants from mainland China. Levy is a Senior Lecturer in the Departments of English and the History of Art at the University of Pennsylvania, and received his PhD from the School of Fine Art, History of Art, and Cultural Studies at the University of Leeds. His research encompasses the cultural politics of memory and display, and non-governmental politics both nationally and internationally. He has authored or edited over 20 books and multimedia publications, including Cities Without Citizens (2002); Helene Cixous’ Ex-cities (2007); Evasions of Power (2011); On the Living History of the Venice Architecture Biennale (2010); Braco Dimitrijevic’s Tractatus Post-Historicus (2009); John Cage’s How to Get Started (2010); and Utterly Precarious: A master class with Carolee Schneemann (2013).
AL /
Aaron Levy është Drejtor Ekzekutiv dhe Kuratori kryesor i Slought, një organizatë që punon me artistë, komunitete dhe institucione në mbarë botën për të zhvilluar projekte kulturore që nxisin gjithëpërfshirjen, advokimin, si dhe shkëmbimin e njohurive. Në Filadelfia, projektet aktuale përfshijnë Mixplace Studio (2012 -), një model arsimimi urban që i përgjigjet krizës në pjesëmarrjen e komunitetit dhe përfaqësimit politik me PennDesign, Qendrën Popullore të Emergjencave (PEC) dhe studiues rinore të lagjeve. Projektet e fundit në botë përfshijnë Into the Open, përfaqësimi zyrtar amerikan në La Bienales di Venezia (2008-2009), i cili theksoi punën e arkitektëve që punojnë bashkërisht për ta frymëzuar aktivizmin e komunitetit dhe politikat mjedisore, si dhe projekti Perpetual Peace Project (2010 -), i cili shqyrton mundësitë për reduktimin e konflikteve gjeopolitike në partneritet me Institutin Kombëtare Kulturor të Bashkimit Evropian, Institutin Ndërkombëtar për Paqe, dhe institucioneve tjera. Aktivitetet në re përfshijnë Projektin Fairytale (2011 -), një nismë globale që riviziton projektin e 2007-tës të Ai Weiwei me 1001 pjesëmarrës nga Kina kontinentale. Levy është një Ligjërues i lartë në departamentet e gjuhës angleze dhe Historisë së Artit në Universitetin e Pensilvanisë, dhe ka marrë doktoraturën e tij në Shkollën e Arteve të Bukura, historinë e artit, dhe studime kulturore në Universitetin e Leeds. Hulumtimi i tij përfshin politikën kulturore të memories dhe shfaqjes, dhe politikat jo-qeveritare kombëtare dhe ndërkombëtare. Ai është autor ose redaktues i mbi 20 libra dhe publikime multimediale, duke përfshirë Cities Without Citizens (2002); Helene Cixous’ Ex-cities (2007); Evasions of Power (2011); On the living history of the Venice Architecture Biennale (2010); Braco Dmitrijevic’s Tractatus Post-Historicus (2009); John Cage’s how to get started (2010); and Utterly Precarious: A master class with Carolee Schneemann (2013).
RIBA, Chartered Member, Int’l. Assoc. AIA) studied architecture at Vienna Technical University and graduated in 1992. He founded Tabanlıoğlu Architects in cooperation with Dr. Hayati Tabanlıoğlu in Istanbul in 1990. Besides his atelier program at Istanbul Bilgi University, he lectures at universities and various international platforms. As a jury member, in addition to his international contributions, such as at AIA and WAF, Mr. Tabanlioglu serves on the Master Jury for the 2013 Cycle of the Aga Khan Award for Architecture.
Tabanlıoğlu Architects
In 1990 Tabanlıoğlu Architects was established by Murat Tabanlıoğlu studied in collaboration with Dr. Hayati Tabanlıoğlu, Melkan Gürsel Tabanlıoğlu joined the group in 1995. Based in Istanbul with branches in Ankara and Dubai, office consists of more then 130 employees, operating in mainly Turkey, MENA and CIS Countries.
Searching for new efficiencies in terms of global and environmental needs and developments, the works comprise wide range of building types from housing, offices, mix-used and industrial projects to high-rises, such as Kanyon, Sapphire, Levent Loft, Sipopo Congress Center and Istanbul Modern.
Recent awards include International Architecture Award of Property Awards for Tripoli Congress Center in 2010 and Astana Arena in 2011 as Public Sector Winners; RIBA International Award in 2011 for Loft Gardens; 2012 ICSC European Shopping Centre Award for Marmara Forum; WAF 2012 Transport Category Winner Bodrum International Airport; and Cityscape Global 2012 Community & Culture Category Winner Astana Media Center. Yenikapi
Transfer Point and Archaeo Park Area project has been the winner of Big Urban Projects at 2013 Mipim AR Future Project Awards. Project for the New National Stadium, Japan International Design Competition was short-listed in November 2012. Murat Tabanlıoğlu and Melkan Gürsel Tabanlıoğlu received MEA- Middle East Architect Award, “Architect of the Year” in 2010.
AL /
Anëtar Provilegji në RIBA, Int’l. Assoc. AIA. Ka studijuar arkitekturën në Universitetin Teknik të Vjenës dhe u diplomua në vitin 1992. Themeloi Tabanlıoğlu Architects në bashkëpunim me Dr Hayati Tabanlıoğlu në Stamboll në vitin 1990. Përveç programit të tij në Universitetin Bilgi të Stambollit, ai ligjëron në universitetet dhe platformat e ndryshme ndërkombëtare. Si një anëtar i jurisë, përveç kontributin e tij ndërkombëtare, të tilla si në AIA dhe WAF, zt. Tabanlioglu shërben në Jurisë Master për ciklin e 2013 Çmimin Aga Khan për Arkitekturë.
Tabanlıoğlu Architects
Në vitin 1990 Architects Tabanlıoğlu u krijua nga Murat Tabanlıoğlu në bashkëpunim me Dr Hayati Tabanlıoğlu, Melkan Gürsel Tabanlıoğlu u bashkua me grupin në vitin 1995. Bazuar në Stamboll me degë në Ankara dhe Dubai, zyrë përbëhet nga më shumë se 130 punonjës, që veprojnë kryesisht në në Turqi, MENA dhe CIS shtetet.
Duke kërkuar për eficienca të reja në aspektin e nevojave globale dhe mjedisore, punimet përbëjnë gamë të gjerë të llojeve të ndërtimit nga objekte afariste, ato të banimit, hibride si dhe ato industriale, të tilla si Kanyon, Safir, Levent Loft, Sipopo Qendra Kongresi dhe Istambul Modern.
Shpërblimet e fundit përfshijnë Çmimin Ndërkombëtar të Arkitekturës së Property Awards për Tripoli Qendrën e Kongresit në vitin 2010 dhe Arena në Astanë në vitin 2011 si fitues në sektorin publik; RIBA Çmimin Ndërkombëtar në vitin 2011 për Loft Gardens; 2012 ICSC European Shopping Center Award për Marmara Forumin; WAF 2012 Kategoria e Transportit, Fitues: Aeroporti Ndërkombëtar në Bodrum dhe Cityscape Global Community 2012 Kategoria e Kulturës, Fitues Astana Media Center. Yenikapi Qendra Transferimi dhe Arkeologjije, Projekti i Zonës së Parkut Zona ishte fituesi i Projekteve të mëdha Urbane në Awards 2013 MIPIM AR Projektet e së Ardhmës. Projekti për stadiumin e ri kombëtar të Japonisë, ishte në zgjedhjën e ngushtë në Konkursin Ndërkombëtar në nëntor 2012. Murat Tabanlıoğlu dhe Melkan Gürsel Tabanlıoğlu gjithashtu u shpërblyen me MEA Middle-East Architecture Award “Architect of the Year” në vitin 2010.
Graduated from the Faculty of Architecture in Ljubljana (1992) and continued his post graduate studies at the AA School of Architecture in London. In 1996 Jurij Sadar and him cofounded architectural office SADAR+VUGA. Over the past fifteen years it has focused on open, innovative and integral architectural design and urban planning. The office has been driven by a quest for quality, with a strong belief that forward-leaping architectural production contributes to our well-being, and generates a sensitive and responsive development of the physical context we live in, broadening our imagination and stimulating our senses.
He regularly lectures at architectural schools, conferences, and symposia in Slovenia and abroad. In 2003 he was a studio tutor at the Berlage Institute in Rotterdam. He was a visiting critic at AA London, the Bauhaus Kolleg in Dessau, the IAAC in Barcelona, the ETH in Zürich, the Universität für Angewandte Kunst Wien and the Academy of Visual Arts Vienna. He participated in two issues of AB architectural bulletin magazine as guest editor. He published numerous articles about current events in architecture and urban planning, in diverse publications.
Boštjan Vuga is currently guest professor at the Adip, TU in Berlin.
He received numerous awards for his work, including Platinum and Golden Pencile (2011 in 2009), Župančič award (2011), Interanational Architecture Award 2009, Trend Prize (2005), Eccs Steel Design Award (2003), Bauwelt Prize (2001). Piranesi Award (1999) and others.
Office Profile
Sadar + Vuga was founded by Jurij Sadar and Boštjan Vuga in Lju- bljana in 1996. Over the past decade and a half it has focused on open, innovative and integral architectural design and urban plan- ning.
The office has been driven by a quest for quality, with a strong be- lief that forward-leaping architectural production contributes to our well-being, and generates a sensitive and responsive development of the physical context we live in, broadening our imagination and stimulating our senses.
The portfolio of built work ranges from innovative town planning to public space sculpture, from interactive new public buildings to interventions within older existing structures.
The client base reflects the diversity of built and project experi- ence. Ranging from municipal councils and Central Government, encompassing national and private arts bodies and multinationals to the best developers in Slovenia and abroad.
SADAR + VUGA designs extended living areas in residential build- ings, guided by the culture and climate of place. SADAR + VUGA shapes interior environments that respond to very personal tastes and desires. Instead of simply creating objects and spaces for pre- formulated life-styles, Sadar + Vuga’s projects challenge our per- ception and trigger our new spatial experience.
Sadar + Vuga’s projects forego adhering to a homogeneus visual and formal language and style. Each of them is developed from precise interpretation of client’s contextual, programmatic and pragmatic constraints.
With the Formula New Ljubljana – a collection of their own projects and urban studies- the architects at Sadar + Vuga intervene in the political and decision-making process. They believe that architec- ture should not merely function as a design object, but also be a means to shape and change social space: they want to make us looka at the world in a different way, so that we can also act differ- ently in it.
“Our architectural production can be defined as: intentionally im- perfect and awkward, robust, and ambiguous, intentionally inco- herent and contradictory, where a single architectural project can be described as both monumental and informal at the same time.”
“We are especially interested in great modern socialist architecture from the 1960ies and 70ies form ex-Yugoslavia and other east Eu- ropean countries. We like a bold use of materials and colours , an expressive heaviness and robustness of its appearance. We like its ‘unfeasible’ formal play that reflects creativity of an architect and provide a strong point of identification and social reference at the same time.”
“Architect has a manifold role in the contemporary society. He is a conductor in an integral design process, he has to be a great com- municator, he is still injecting new impulses to the society, with its activity, he is contributing to the future development of the physical environment. And digital application on smart phones as well.”
AL /
Diplomuar në Fakultetin e Arkitekturës në Lubjanë (1992) dhe vazhdoi studimet e tij pasuniversitare në AA School of Architecture në Londër. Në vitin 1996 së bashku me Jurij Sadar formuan zyrën arkitektonike SADAR + VUGA. Gjatë pesëmbëdhjetë viteve të kaluara SADAR+VUGA është përqendruar në hartime të hapur, inovative dhe integrale arkitektonike dhe ato në planifikimin urban. Studioja ka qenë e shtyrë nga një kërkim për cilësinë, me një besim të fortë dhe vizionar në ate se prodhimi i arkitekturës kualitative kontribuon në mirëqenien tonë dhe gjeneron një zhvillim të ndjeshëm dhe të përgjegjshëm të kontekstit fizik në të cilin jetojmë, në zgjerimin e imagjinatës sonë dhe stimulimin e shqisave tona .
Ai ligjëron në shkollat arkitektonike, konferenca dhe simpoziumeve në Slloveni dhe jashtë vendit. Në vitin 2003 zt. Vuga u emërua si udhëheqës i studios në Institutin Berlage në Roterdam. Ai ishte një kritik vizitues në AA School në Londër, Bauhaus Kolleg në Dessau, IAAC në Barcelonë, ETH në Zyrih, tek Angewandte Universität für Kunst Wien dhe Akademisë së Arteve Visual Vjenë. Ai gjithashtu shërbeu në revistën AB Architectural Magazine si editor mysafir. Ai botoi artikuj të shumtë rreth ngjarjeve aktuale në arkitekturë dhe planifikim urban, në botimet e ndryshme botërore. Boštjan Vuga aktualisht është profesor mysafir në Adip, TU në Berlin.
Ai ka pranuar çmime të shumta për punën e tij, duke përfshirë Platinum dhe Golden pencile (2011 në 2009), Çmimi ZUPANCIC (2011), Çmimin interanational në Arkitekturë 2009, Trendi çmimin (2005), ECCS Steel Design Award (2003), Çmimin Bauwelt (2001). Piranesi Award (1999) e kështu me rradhë.
Bruno Campos (1970) is an Architect graduated at the Universidade Federal de Minas Gerais, UFMG (Belo Horizonte, 1989/1994), with M.A in Housing and Urbanism at the Architectural Association School of Architecture (London, 1997/1998). He has collaborated with various architects in Brazil and New York (including at Weiss/ Manfredi Architects) before establishing BCMF Architects in 2001, associated to Marcelo Fontes (1971) and Silvio Todeschi (1969), also graduated at UFMG. Since then, the studio has been designing a vast array of projects, varying both in typology and scale, especially large-scale public projects. The practice’s work has been widely exhibited and published in Brazil and abroad.
BCMF Architects was established in 2001 by partners Bruno Campos, Marcelo Fontes and Silvio Todeschi. Among the main projects of the studio, the Deodoro Sports Complex, built for the Rio 2007 Pan American Games and ready to be used in the 2016 Olympics, has won the Golden Medal at the 1st IAKS LAC Award in 2010 and the “Special Prize” in the IOC/IAKS 2011 Award in Cologne, Germany. In 2008/2009 BCMF was commissioned by the Brazilian Organizing Committee (COB) to develop the majority of the concept studies for the winning Rio 2016 candidature. In 2010-2012 the studio was responsible for the renovation of the Mineirão Stadium, in Belo Horizonte (MG), becoming the first Brazilian architectural practice to participate in the three major mega sports events that have been promising to transform the country: Pan 2007, Rio 2016 and 2014 World Cup.
AL /
Bruno Campos (1970) është një arkitekt i diplomuar në Federale Universidade de Minas Gerais, UFMG (Belo Horizonte, 1989/1994), me MA në Banim dhe Urbanizmit në Architectural Association School of Architecture (Londër, 1997/1998). Ai ka bashkëpunuar me arkitektë të ndryshëm në Brazil dhe Nju Jork (duke përfshirë Weiss / Manfredi Architects) para themelimit të BCMF Architects në vitin 2001, në partneritet me Marcelo Fontes (1971) dhe Silvio Todeschi (1969), dytë të diplomua në UFMG. Që atëherë, studio ka qenë dizajnuese e një rrjet të gjerë të projekteve të ndryshme si në tipologjisë ashtu edhe në shkallë, sidomos projekte të mëdha publike. Puna Praktika ka qenë e ekspozuar dhe e botuar gjërësisht në Brazil dhe jashtë vendit.
BCMF Architects është themeluar në vitin 2001 nga partnerët Bruno Campos, Marcelo Fontes dhe Silvio Todeschi. Ndër projektet kryesore të studios janë, Kompleksi Sportiv Deodoro, e ndërtuar për 2007 për Lojrat Pan Amerikane të mbajtura në Rio i cili do tëpërdoret edhe për Lojërat Olimpike 2016, ka fituar medaljen e artë në IAKS 1 LAC Awards në vitin 2010 dhe “Çmimi special” në IOC/IAKS Award 2011 në Këln, Gjermani. Në vitin 2008/2009 BCMF është autorizuar nga Komiteti Organizativ Brazilian për të zhvilluar shumicën e studimeve ideore për kandidaturën fituese të Rio 2016. Në 2010-2012 studioishte përgjegjëse për renovimin e Stadiumit Mineirão, në Belo Horizonte (MG), duke u bërë studioja e parë arkitektonike braziliane e cila ka marrë pjesë në tri ngjarjeve të mëdha mega sportive qëpremtojnë për ta transformuar vendin: Pan 2007 Rio 2016 dhe 2014 Kupa e Botës.
