EN/
Architecture for the Age of Austerity
CITY MADE BY EVERYONE
Workshop tutor: Ivan Kucina
3-4 July
This workshop will resume diverse proposals made in the specific participatory process applied to transform urban voids into shared spaces. The aim is to exercise citizens’ engagement in designing interventions in the city that will provide initial condition for everyone to meet, talk, work, relax, play and enjoy together.
Workshop participants that will be organized in small groups will create their proposals using smart phones or tablets, and following the process that combines elements of two product design methods such as User Centered Analysis and Participatory Action Research. Process includes questioning, group profile analysis, scripting, and making photomontage.
From Urban Voids to Shared Spaces
Urban voids appear everywhere in the cities at many levels, shapes and scales in both space and time. They emerge as unforeseen leftovers of an uneven urban growth. Voids encompass the whole spectrum of urban phenomena: between unused and multi-used space, informal and formal, generic and customized, vacant and full, provisional and lasting… They are the spaces in-between fulfilled individual desires, ambitions, territories and interests.
Transformations of urban voids into shared spaces lay claim on urban development as part of an ongoing process in which city making is shared between many different actors. Spaces that are created in such process should not seek to eliminate differences, but to understand how to maintain lively controversies instead of deadly conflicts, how to establish smart means for social exchange among the concurrent ways of living.
All interested must send a short cv to media@prishtinaarchitectureweek.com by 25th of June with a subject “City Made by Everyone”.
EN/
Furniture Typology Lab
workshop by Rainer Mutsch
4-5 July
This workshop aim’s to explore furniture design typologies by predefined abstract target groups. As a result the students will be introduced to industrial design and the creative process used by Rainer Mutsch.
All interested participants must send a short cv to media@prishtinaarchitectureweek.com with a subject “Furniture Lab” by the 28th of June.
AL/
Laboratori i Tipologjisë së Mobiljeve
punëtori nga Rainer Mutsch
4-5 korrik
Kjo punëtori synon të eksplorojë tipologjitë e dizajnit të mobiljeve sipas grupeve të paracaktuara të objektivave abstrakte. Si rezultat, studentët do të prezantohen me dizajnin industrial dhe procesin kreativ të përdorur nga Rainer Mutsch.
Të gjithë pjesëmarrësit e interesuar duhet të dërgojnë një CV të shkurtër në media@prishtinaarchitectureweek.com deri me datën 28 Qërshor, duke cekë “Furniture Lab” ne emailin e tyre.
EN/
Parallel Sprawl / Learning from Pristina
Most of the urban discussions that are taking place in Pristina today are around the large scale projects going on in the Lakrïshte district or the construction of a Great Mosque. While both developments are symbolically important, the former placing Kosovo in the map of global capital and later in the cosmology of global Islam, the real needs of Pristina citizens rely most probably in the improvement of the living conditions of its conspicuous suburbs.
This workshop addresses the study of urban sprawl and the possibility for its improvement with fresh eyes, retracting from the dogmatic view against suburbanisation that pervades in European academia. While acknowledging its issues and challenges, a new understanding of urban planning in a post-human condition, i.e. taking into account that we’re not any longer designing cities specifically for the human being but for all species on the planet, takes us to consider the advantages of those urban situations where the natural-artificial divide is less defined. The new set of options and constraints provided by new technologies and environmental challenges calls for a complete re-thinking of the way we inhabit the planet.
On the other hand, the specific recent history of Kosovo has created a suburban landscape that, while remaining problematic, reveals some of the possibilities that can be achieved when collectives and constituencies take themselves the challenge of building their dwellings in the lack of strong public, a scenario that might become more common in other European cities.
The aim of the workshop is to create a detailed analysis of the most characteristic typologies of suburban habitat encountered in 5 different neighbourhoods of Pristina, as well as the uses of its public spaces strictly by using tools specific to the architectural profession (drawing, collage) and others (photography, film, story-telling). The work will continue with the proposal a series of quick actions or urban recipes that could cheaply improve the living conditions immediately after the workshop ends. Finally, the students will be asked to create a speculative scenario that helps bring together the communities around a shared vision for their future.
WORKSHOP LEADERS
Ivan Blasi – Mies van der Rohe Foundation
Agustín Casalia – KdM
Katarina Dacic – KdM
Valentin Kunik – KdM
Guillaume de Morsier – KdM
Charlotte Maltherre-Barthes – ETH Zürich
Ibai Rigby – urbanNext
WHEN
2 – 13 July 2018
WHERE
Kosovo Architecture Festival
Hakif Zejnullahu
S11 H1/4 Pristina
Kosovo
WHO CAN TAKE PART?
The Parallel Sprawl Summer School is open to young people worldwide, studying in the field of Architecture / Design / Urbanism.
LANGUAGE
English
DURATION
2 weeks
EQUIPMENT
Participants should bring their own lap-top computers. WLAN is freely available.
FEE INFO
Admitted international participants are asked to pay a contribution fee of EUR 150,- (incl. taxes) including a two-weeklong design studio, 10 lectures and studio material; snacks on site, a roundtrip trough Pristina, a goodbye party and a Diploma for each attending student.
Travel expenses, accommodation, local transportation, meals and extra studio material are not included in the fee.
The payment of the fee is a condition for admission to Summer School.
APPLICATION
To apply for the Summer School please send an e-mail with your name, affiliation, country from which you will be traveling as well as a short portfolio and CV as one single Pdf of max. 10 MB to ibai@parallel-sprawl.org
The 20 participants will be contacted via e-mail until 26th of June 2018 and will receive further instructions to complete their registration. Contribution fees for admitted international participants are of EUR 150 to be paid within the deadline of 1st July 2018.
The applicants must guarantee their presence during the full program unfolding from 2nd to 13th July.
APPLICATION DEADLINE
18th June 2018
EN/
The spread of digital technology and social network interactions have transformed the recording and accumulation of images in a collective and daily activity. The potential of archiving videos and visual images has seen the emergence of non-institutional practices and as well contemporary discussions related to image, open source, collectivity, and forensics. Publishing architecture has stopped to be the terrain of canonical experts, which hardly react to the current state of the art and the myriad nuances of architectural practices nowadays.
The Workshop ‘A Thousand of Fragile Archives’ will reflect on the kind of the information we share, and the value given to the data we finally keep and guard. Attendees are asked to bring five JPEG images and their corresponded captions, with the solely condition of being what they consider their most valuable archives, in order to build a collective portrait of architecture and design examples corresponding to Kosovo and the rest of Balkan region.
The Workshop will reflect on the ephemerality of the devices and formats we use to keep information, and the tools we rely on to reproduce it. Images can be owned by the workshop attendees or correspond to some other person or institution, irrespective of its rights of reproduction. The workshop working tool will have an active agency in intervening and modifying the result, which can take the form of a printed or digital format, perpetuating the fragility of its nature.
-Attendees are encouraged to bring their laptops with the following working material: 5 jpeg images of architectural places, pieces or related knowledge.
-5 corresponding captions in TXT format
Working tool / Publish or Perish tool developed by Publishing Lab (Silvio Lorusso and Stef Kors) for DONE-Foto Colectania.
All interested must send a short cv with their contacts as well as any articles they have written on architecture by the 25th of June to media@prishtinaarchitectureweek.com with the subject “A thousand of fragile archives”.
The working language of the workshop will be english so a good command of the language is required.
About DPR-Barcelona
dpr-barcelona is an architectural research practice and independent publishing house based in Barcelona, founded by Ethel Baraona Pohl and César Reyes Nájera, dealing with three main lines: publishing, criticism and curating. Their work explore how architecture as discipline reacts in the intersection with politics, technology, economy and social issues. Their research and theoretical work is linked to leading publications in architectural discourse and their writing appears in Open Source Architecture(Thames and
Hudson, 2015), The Form of Form(Lars Muller, 2016), Together! The New Architecture of the Collective(Ruby Press, 2017), Architecture is All Over(Columbia Books of Architecture, 2017), Inéditos 2017(La Casa Encendida, 2017), Harvard Design Magazine, ARQ, and Volume, among others. Curators of the third Think Space program with the theme ‘Money’; they have also curated (together with Pelin Tan) the exhibition ‘Adhocracy ATHENS’ at the Onassis Cultural Centre, 2015, winner of the ADI Culture Award 2016. They have lectured and participated on international events and academic institutions, including KTH School of Architecture in Stockholm, EBABX Fine Arts School of Bordeaux, Sheffield Hallam University in UK, the Summer Pavilion of Serpentine Gallery in London, the Venice Architecture Biennale, [AUTONOMA]. Towards the Collective City in Athens, Akademie der Künste in Berlin, among many others. They have directed Foros 2017, the architecture lecture series of the UIC Barcelona School of Architecture.
dpr-barcelona understands the book as a space of encounters where the act of publishing becomes a form of cultural, social, and intellectual resistance. For that reason, their publications, both digital and printed, transcend the boundaries of conventional publications, approaching to those which are probably the titles of architecture in the future, exploring the limits between printed matters and new media, transforming traditional publishing practice into a live exchange of knowledge. Their [net]work is a real hub linking several publications and actors on architecture and theory. Since 2016, dpr-barcelonais platform member of Future Architecture, the first pan-European platform of architecture museums, festivals and producers.
EN/
Traces: Increasing Accessibility in Perceiving Architecture
Workshop by Babau Bureau+EB
Massimo Triches, Elisa Brusegan
2-6 July
The workshop will investigate how architecture is communicated and perceived.
Designers usually make use of drawings like plans, sections, facades, etc. These materials are an universal language, but they are technical and not always totally accessible to people.
This generates communication difficulties between architects and people.
Over time, tracing signs on the ground is the basis of the modification of landscape.
In many culture this act has become also the beginning of many games (“campanon”, tennis, soccer, bowling, etc.). This activity defines a way of occupying the space, introduces new rules of movement, observation, behaviour and perceptions.
Tracing back to the fundamental rules which generates perceptions, the workshop aims to bring people closer to the language of architecture and at the same time allow to the architects to develop and experience others ways to communicate.
To do so, it uses some of the architect tools: measure and scale-leap. We want to re-draw a well known architecture on a 1: 1 scale in a public place into the city.
1:1 scale can transform a technical text in a universally accessible text.
This idea opens the field to other theoretical themes:
-What is the limit between text and content in architecture?
-The ruins of the buildings are often signs, traces similar to a draw in a two-dimensional plan (depending on the degradation): are they still architecture or are they a text at the base of those architectures?
-The stakes and traces for the construction of buildings (foundations, walls) are only simply a text (in a technical language between designer and builder) or are they already architecture (maybe a temporary architecture)?
All interested must send a short cv to media@prishtinaarchitectureweek.com by the 25th of June with a subject “Traces Workshop”.
AL/
From Images to Objects
Puntoria nga Fala Atelier
5-7 Korrik
Arkitektura është e pashmangshme pa imazhe. Është një mjet për të konceptuar, studiuar dhe shfaqur projektin, një mënyrë për të përcaktuar dhe përshkruar kompleksitetin e saj spacial. Imazhi është aq i dendur sa përmbajtja e çdo teksti.
Fala Atelier përpiqet të zhvillojmë gjuhën e saj të veçant të arkitekturës dhe imazheve duke modeluar teori të kompozimeve, përpiluar literaturë, ripërpunuar fjalorin e arkitekturës, përpjekur të krijoj rregullsi nga çrregullimet duke gjetur transformimin e saj. Imazhet reflektojnë arkitekturën dhe arkitektura reflekton imazhet e saj.
Imazhet dhe vizatimet plotësojnë dhe kundërshtojnë njëra-tjetrën. Nuk mund të punohet pa të dyja: së bashku krijojnë një tërësi duke shpalosur çdo projekt si një seri metaforesh vizuale.
Imazhet e papërcaktuara dhe spekulative janë mjete më të forta se ato të mbyllura fotorealistike. Pasiguritë e tyre krijojnë një limbo të domosdoshme: ato krijojnë një distancë nga realiteti. Kolazhet citojnë, vjedhin dhe kombinojnë referencat ndërsa kërkojnë bukurinë në një mënyrë të hapur dhe naive. Gabimet bëhen të vlefshme dhe magjepsja lind nga ndërtimi vizual, nga manipulimi i fragmenteve në një botë të dendur të referencave. Intelektuale në qëllimin, ato janë një ushtrim portretizues i brishtë dhe i përulur, martesa e racionalitetit të arkitekturës me bukuritë e papërshtatshme të realitetit.
Fala është një studio “naive” e arkitekturës me bazë në Porto, e udhëhequr nga Filipe Magalhães, Ana Luisa Soares dhe Ahmed Belkhodja. Fala Atelier u themelua në vitin 2013 dhe punon me optimizëm metodik në një numër të madh të projekteve, që nga toritoret e deri tek shtëpizat e zogjve. Projektet e fala janë një përzierje e gjuhëve zyrtare, referencave, citimeve dhe temave të rregulluara vetëm nga një obsesion për qartësi; arkitektura e saj është edhe hedonistike dhe post-moderne, intuitive dhe retorike. Përpos ligjerates mbi punën e studios Fala Atelier do udhëheq edhe një puntori për vizualizim arkitektonik.
Gjithë të interesuarit duhet dërguar një CV të shkurtër me kontaktet e tyre si dhe 2 imazhe të punës vizualizuese të tyre në media@prishtinaarchitectureweek.com deri me datën 25 Qërshor, duke cekur “Visualizing Imagination” në emailin e tyre. Puntori është e limituar!
EN/
From Images to Objects
Workshop by Fala Atelier
5-7 July
Architecture is inevitable without images. It’s a tool to conceive, study and display the project, a way of defining and describing its spatial complexity. Image is as dense with contents as any text. Architects make buildings, and eventually they make drawings of buildings.
As we try to develop our language in architecture, we do the same with images, shaping our own theories of compositions, compiling libraries, attempting to make order out of disorder, rethinking our own vocabulary and tracing its transformation. The drawing itself becomes a medium that defines your identity as an office. The images reflect the architecture and the architecture reflects its images. At some point we don’t even know where one starts and the other ends.
Images and drawings complement and contradict each other. We can’t work without both: together they create an uneasy whole, unfolding each project as a series of visual metaphors. Drawings are rational, unbearable sometimes in its seriousness, collages are intuitive.
Imprecise and speculative images are thus stronger tools than closed, photorealistic representations. Their uncertainties generate a necessary limbo: they create a distance to reality. Collages quote, steal and combine references while searching for beauty in a blunt and naive way. Mistakes become valuable and fascination arises from the visual construction, from the manipulation of fragments in a world dense of references. Intellectual in intention, they are a fragile and humble portraying exercise, the marriage of architecture’s rationality with the inconsistent beauties of reality.
Each image of a space tells a short story. They are portraits of possible buildings, street facades and backyards, living rooms and bedrooms, with their carefully staged compositions and elegant experiments on playful rigor. Our own little theatre of representation.
Fala is a naïve architecture practice based in oporto, led by Filipe Magalhães, Ana Luisa Soares and Ahmed Belkhodja. established in 2013, the atelier works with methodic optimism on a wide range of projects, from territories to birdhouses. Fala’s projects are a medley of formal languages, references, quotations, and themes, only regulated by an obsession for clarity; its architecture is both hedonic and post-modern, intuitive and rhetorical. Apart from the lecture Fala Ateriler will also lead a workshop on architectural visualization.
All interested must send a short CV in pdf format with their contacts and 2 images of their visualization work to media@prishtinaarchitectureweek.com by 25th of June with email subject “Visualizing Imagination”. The workshop is limited !
Docomomo_Kosovo national working party will be organizing a documentation workshop in major Kosovo cities during the months of August, September and October 2017. The “Documenting Modern Kosovo” workshop, which will be organized in the cities of Prishtina, Gjakova, Peja, Mitrovica, Ferizaj and Prizren, aims to document a set of buildings belonging to the Modern Movement in Kosovo.
The documentation workshop, which will use the Docomomo documentation fiche’s will serve as a base for the inventory of Modernism in Kosovo as well for the Docomomo “MoMove” Virtual Exhibition.
Docomomo is the international working party for the Documentation of buildings, sites and neighborhoods of the Modern Movement. The organization which was initiated in 1988 by Hubert-Jan Henket, at the School of Architecture at the Technical University in Eindhoven, the Netherlands, is the most significant organization of experts devoted to the history, preservation and reassessment of modern architecture.
At present Docomomo International includes 69 chapters and more than 3000 members throughout the world. Docomomo Kosovo which was established mid 2016, is the newest chapter of Docomomo International.
All interested should send a short email to media@prishtinaarchitectureweek.com by August the 10th stating their interest in the workshop as well as their contact information’s together with the city where they would like to participate. Apart from the documentation workshop the participants will learn more on Docomomo’s mission, its important work in the past decades and how can one contribute and become part of it.
AL /
Dega kombëtare e Docomomo_Kosova do organizoj puntori dokumentuese në qytetet kryesore të Kosoves gjat muajve Gusht, Shtator dhe Tetor 2017. Puntoria “Documenting Modern Kosovo”, e cila do organizohet në qytetet e Prishtinës, Gjakovës, Pejës, Mitrovicës, Ferizajit dhe Prizrenit, ka për qëllim dokumentimin e një numër të caktuar të objekteve moderne në Kosovë.
Puntoria dokumentuses që do përdor udhëzuesit dokumentues nga Docomomo do shërbej si bazë e inventarizimit të Modernizmit në Kosovë si dhe për ekspozitën vituale të Docomomo’s “MoMove”.
Docomomo International është një nismë ndërkombëtare për për Dokumentimin e objekteve, sajteve dhe lagjeve që i përkasin lëvizjës Moderne. Kjo organizatë e cila është themeluar në vitin 1988 nga Hubert-Jan Henket, në shkollën e arkitekturës pran Universitetit Teknik të Eindhovenit, është organizata në e rëndësishme botërore e përkushtuar për vlerësimin, konzervimin dhe interpretimin e arkitekturës moderne.
Për momentin Docomomo International ka 69 degë në mbar botën me mbi 3000 anëtar në mbar botën. Docomomo Kosova e cila u themelua vitin 2016, është dega më e re e organizatës.
Të gjithë të interesuarit duhet dërguar një email të shkurtër në media@prishtinaarchitectureweek.com deri me 10 Gusht duke shprehur interesin e tyre për puntorinë si dhe duke dërguara kontaktet e tyre dhe qytetin e preferuar për pjesëmarrje. Përpos puntorisë dokumentuese pjesëmarrësit do njihën me misionin e Docomomo-s, punën e saj përgjat dekadave si dhe munësinë për të kontribuar dhe për tu antarsuar në te.
Duke i marrë ekspozitat dhe dizajnin e ngjarjeve si një pikënisje, qëllimi i kësaj punëtorie është të zhvillojë koncepte dhe prototipe funksionale për ri-hapjen e galerive të Muzeut Kombëtar të Kosovës në shkurt të vitit 2018. Nëpërmjet punës ekipore me stafin e brendshëm dhe ekspertat e jashtëm, studentët do të ri-imagjinojnë koleksionin dhe do të propozojnë strategji ekspozuese me një mundësi për të kontribuar në projekt deri në përfundim.
Pjesa e parë e punëtorisë do të sjellë çështjen e objektit në epokën e riprodhimit digjital. Secili grup do të zgjedhë një koleksion të vogël të objekteve nga një institucion i Prishtinës, aq i vogël sa të riprodhohet në shkallë të plotë. Për të krijuar duplikate të plotë të tyre, pjesëmarrësit do të përkthejnë modelin fizik në një model dixhital dhe përsëri në një kopje fizike. Sesioni i parë do të shikojë mënyrat e thjeshta të përfaqësimit të objekteve: softueri për skanimin 3D në smartphones, me matje dhe vizatim me dorë. Pasi të përpunohet modeli digjital, kopja do të jetë e krijuar nga kartoni dhe letra dhe do të vendoset në një kontekst të ri.
Pjesa e dytë ka të ketë të bëjë me krijimin e një mjedisi për objektin që do të nxjerrë në pah karakteristikat specifike dhe do të angazhojë shikuesit. Secili grup do të zhvillojë një mënyrë ekspozimi duke ofruar një shikim të veçantë ose vizionar tek spektatori. Teknikat mund të përfshijnë metoda tradicionale të montimit siç janë një bazament, montim në mure dhe tavane, paisje ose korniza të varura, etj. Gjatë gjithë punëtorisë, pjesëmarrësit do të eksperimentojnë me flukse të punës për të mundësuar komunikim ultra të shpejtë me përmbajtjen e grupeve tjera, me fokus në prodhim dhe prototip.
Punëtoria do të mbahet direkt në hapësirën e muzeut për të lejuar konsultime të ngushta me ekspertët lokalë dhe një shikim të drejtpërdrejtë të koleksionit. Pjesëmarrësit do të bashkëpunojnë ngushtë me ekipin e brendshëm për të prodhuar strategji të reja të shfaqjes për muzeun më të madh të Kosovës.
Digital media give new ways for architects to engage with environments, allowing us to shape our expectations of the real world. Contemporary videogames contain spaces that challenge our conceptions of cities, and twist them towards new realities. Although this compares to prior media like text or film to describe cities, virtual spaces offer the ability to act within a space under a set of established rules. Whereas architects once imagined new societies and civilisations through the drawing, perhaps they can now test these as occupiable virtual cultures. What would we choose to include in the digital realm and what would we wish to discard?
In this workshop, together we will create a Back Up Gjakova, examining the collective memories and experiences of participants and translating them into a virtual city over two days.
We will ask you to think of which elements you would preserve within your city, and what built elements have contributed to the development of that city’s culture. Where do people meet, what are the significant buildings and historical sites that have shaped the city? Is there even a famous bus route, café, or perhaps a song or painting that is held in the collective memory? We are interested in you defining ephemeral and unexpected elements without which the city would not be itself.
Over the course of the workshop, we will crowd source these elements, and through a series of exercises will transcribe these into hand drawings, 3D models and sounds that will become a constellation of fragments. Through a process of turning these fragments into spatial typologies, scanning and collecting them, we will build a database of imagery and sounds that will be brought into a videogame space built on the Unity game engine. After a brief introduction to the software, together we will turn all the collected elements into a navigable virtual environment and back up Gjakova into the form of a videogame space.
Finally, we will use our screenshots from the videogame to output ‘drawn maps’ of the game space. The game will be hosted online, and developed so that it can be experienced with Virtual Reality technologies.
Back Up Gjakova will become an inhabitable, subjective cartography of people’s experiences as a virtual videogame environment rather than a strict geographical mapping.
AL /
Mediat digjitale u japin rrugë të reja arkitektëve për t’u angazhuar në mjedise, duke na lejuar të formësojmë pritjet tona për botën reale. Video lojërat bashkëkohore përmbajnë hapësira që sfidojnë konceptet tona të qyteteve dhe i ndryshojnë ato drejt realiteteve të reja. Megjithëse kjo krahasohet me mediat e mëparshme si teksti apo filmi për të përshkruar qytetet, hapësirat virtuale ofrojnë aftësinë për të vepruar brenda një hapësire nën një sërë rregullash të vendosura. Ndërsa arkitektët dikur imagjinonin shoqëri dhe qytetërime të reja përmes vizatimit, ndoshta ata tani mund t’i testojnë këto si kultura virtuale të kapshme. Çfarë do të zgjedhim për të përfshirë në fushën digjitale dhe çfarë do të dëshironim të largojm?
Në këtë punëtori, së bashku do të krijojmë një Back Up Gjakovë, duke shqyrtuar kujtimet kolektive dhe përvojat e pjesëmarrësve dhe përkthimin e tyre në një qytet virtual gjatë dy ditëve.
Ne do t’ju kërkojmë mendimin e qytetarëve se cilat elemente do t’I kishin ruajtur brenda qytetit të tyre dhe cilat pjesë e përfaqësojnë kulturën e qytetit. Ku takohen njerëzit, cilat janë ndërtesat më të rëndësishme që ndikon në zhvillimin kulturor të qytetit. A ka ndonjë lagje të famshme apo lokal, ndoshta një këngë apo pikturë që mbahet në kujtesën kolektive? Ne jemi të interesuar që vetë qytetarët të përcaktojnë elementet kalimtare dhe të papritura pa të cilat qyteti nuk do të ishte I plotë.
Gjatë rrjedhës së punëtorisë, ne do të ngjallim burimet e këtyre elementeve dhe përmes ushtrimeve do t’i transkriptojmë këto në vizatime, modele 3D dhe tinguj që do të bëhen një konstelacion I fragmenteve. Përmes procesit të kthimit të këtyre fragmenteve në tipologji hapësinore, skanimit dhe mbledhjes së tyre, do të ndërtojmë një bazë të imazheve dhe tingujve që do të futen në një hapësirë videoje të ndërtuar mbi motorin e lojërave Unity. Pas një hyrje të shkurtër në softuer, së bashku do t’i kthejmë të gjitha elementet e mbledhura në një mjedis virtual të lundrueshëm dhe do ta mbështesim Gjakovën në formë të një hapsireje të video lojërave.
Së fundi, ne do të përdorim screenshot-ët tona nga video lojëra për të nxjerrë ‘hartat e tërhequra’ të hapësirës së lojës. Loja do të mbahet në internet dhe do të zhvillohet në mënyrë që të mund të përjetohet me teknologjitë Virtual Reality.
Back Up Gjakova do të bëhet një kartografi subjektive e banueshme e përvojave të njerëzve në një mjedis virtual i video lojërave, jo një hartë gjeografike strikte.
Estetikë e re, identitete të reja, e ardhme e re për Arkitekturën e Kosovës
Udhëheqesit e Punëtorise: Víctor Cano Ciborro, José Javier Cullen, José de Andrés, Ana Sabugo, Arquitectura Subalterna
Një ndër ndërtesave më emblematike të Prishtinës është “Kulla e Rilindjes”. Ajo u ndërtua në vitin 1979 nga arkitekti brutalist maqedonas Georgi Konstantinovski, nxënës I Paul Rudolph-it. Kjo ndërtesë ka një çati shumë interesante. Në këtë struktur haptas mund të vërehet plani i Ville Saboye. Ville Saboye u ndërtua nga Le Corbusier në vitin 1929. Shikoni përsër. Shikoni dritaret horizontale!! Aty, në krye, Stili Ndërkombëtar po udhëheq ndërtesën. Në 2005 Rilidnja u rimodelua dhe fasada e saj u kthye në një sipërfaqe me shkëlqim që përpiqet të zhdukë peshën e një ndërtese brutaliste, duke ndjekur shtegun e krijuar nga Mies Van der Rohe dhe degën më racionale të Lëvizjes Moderne.
Ky tregim rreth ndërtimit të Rilindjes është një tregim i shkurtër rreth asaj se si stilet ndërkombëtare dhe të huaja morën pushtetin në Kosovë, duke e larguar tërësisht identitetin e Kosovës nga ikona e Prishtinës. Pra, është koha për të menduar, kuptuar dhe ndërtuar estetikën e këtij vendi.
Si është kuptuar hapësira nga kosovari? Cila është estetika e Kosovës?
Që të përpiqemi t’u përgjigjemi këtyre pyetjeve, duhet ta kuptojmë se Kosova është vendi me popullsinë më të re të Evropës. Si pasojë, dinamika hapësinore që do ta udhëheqë Kosovën si vend në vitet e ardhshme duhet të fokusohet në rrëfime të reja, të freskëta dhe të fuqishme.
Punëtoria do të ketë një fokus të veçantë në “Projektin Rilindja Warehouse” të iniciuar nga ekip i profesionistëve të rinj Hapësira, ku tingujt modern elektronike përdoren për t’I rivitalizuar hapësirat e braktisura me rëndësi historike dhe kulturore. Si rezultat, gjithnjë e më e rëndësishme bëhet vetëdijesimi në motivet që e nxisin këtë konceptualizim, ndërsa në të njëjtën kohë, dekonstruktimi i arsyeve që nxit publikun e gjerë të bëhet pjesë e këtij rindërtimi kulturor. Në tërësinë e saj, Hapësia ka qenë bërthama e një lëvizjeje bashkëkohore e cila kërkon të kapërcejë hendekun ndërmjet hapësirave fizike të zakonshme dhe zbehjes së ritualeve muzikore moderne.
Gjatë epokës së Titos, stile të reja muzikore si techno, punk dhe rrjedhat e tjera shfaqen në Evropën e Vjetër, Mbretëria e Bashkuar dhe Amerika, u pranua dhe nxitet nga qeveria për shkak se ajo ishte një sinjal i modernizimit.
Tani për tani, muzika techno e Kosovës është një nga tingujt më të njohur në botë dhe ne do të përqendrohemi në hapësirat e promovuara nga ky lloj kulture. Muzika Techno merr emrin e saj nga libri “Vala e tretë” e sociologjisë Alvin Toffler që emëron “Rebelët e Techno” për banorët bashkëkohorë të përcaktuar nga decentralizimi, demaskimi dhe personifikimi. Rebelët e Techno-s e kuptonin hapësirën jo përmes modeleve të dizajnit – siç janë masat e Modulorit apo ato racionaliste; Ato udhëhiqen nga efektet dhe ndjesitë.
TECHNO REBEL BODIES është një punëtori 5-ditore e udhëhequr nga ‘Arquitectura Subalterna’- ku do të hulumtohet në mënyrë teorike dhe praktike hapësira e Rilindjes nëpërmjet dy ndërtimeve: një’ CARTOGRAPHY ‘për zbulimin e estetikës së kundër-kulturës së Techno-s, dhe tjetra’ REBEL CONSTRUCTION ‘, për të ndjer efektet e Spektivitetit të Rebelëve Techno.
Si përshtatet hapësira në një festë? // Cilat lloje të dritave përdoren? // Si ndjehen shqisat specifike nga vëllimit I lartë i muzikës? // Si ndikon ngjyra dhe errësira në trupin tuaj? // Çfarë estetika janë të lidhura me muzikën techno? // Si janë rrobat që përputhen me këtë estetikë? // Si mund të kuptohet hapësirë përmes efekteve të tyre?
Ne do të analizojmë arkitekturat e rebelëve të techno-s.
Arkitekturat të përcaktuara nga organet që veprojnë në hapësirë.
Gjithë të interesuarit dërgoni cv-n dhe detajet tuaj deri me datën 30 qërshor në media@prishtinaarchitectureweek.com duke cekur “techno rebel bodies” ne emailin tuaj.
We are going to analyse techno rebels’ architectures!
Architectures defined by bodies that act in space!
To apply for the workshop send your cv with contact details before the 28th of June to media@prishtinaarchitectureweek.com noting “techno rebel bodies” in the emails subject.
TECHNO REBEL BODIES
New aesthetics, new identities, new futures for Kosovo Architecture
Directed by Arquitectura Subalterna
Tutors: Víctor Cano Ciborro, José Javier Cullen, José de Andrés, Ana Sabugo
The Prishtina most emblematic building is probably the ‘Rilindja Tower’. It was constructed in 1979 by the Macedonian brutalist architect Georgi Konstantinovski –disciple of Paul Rudolph-. This building has a very interesting rooftop. If you look at this, maybe you can see how the Ville Saboye is there. Ville Saboye was built by Le Corbusier in 1929. Gaze at it. Look at the horizontal windows!!! Did you get it? There, in the top, the International Style is guiding the building. In 2005 Rilindja was revamped and its façade turned on in a shiny surface that tries to eradicate the weight of a brutalist building, following the pathway created by Mies Van der Rohe and the more Rationalist branch of the Modern Movement.
This narrative about Rilindja building is a short story about how international and foreign styles took the power in Kosovo, but Kosovo identity does not appear in this building, in the icon of Prishtina. So, it is time to think, understand and built the aesthetic of the country.
How is the space understood by Kosovan? What is the aesthetics of Kosovo?
To try to answer these questions, we have to realise Kosovo is the country with the youngest population of Europe. In consequence, the spatial dynamics that will lead Kosovo as a country in the next years should be focused on new, fresh and powerful narratives.
Rilindja Tower is situated over Rilindja space, an inhabited basement where other kinds of spatial dynamics are developing. There, will focus on ‘Rilindja-Warehouse-Hapesira’, a place with an old-factory aesthetic, where from time to time a techno party takes place. This is a very important fact because the participants in that event are the young Prishtina people that have to lead the country in the next decades, we have to analyse their ideas, interests, aesthetics and spatial practices.
During Tito era, new music styles such as techno, punk and other emerging streams in the Old Europe, United Kingdom, and America, were accepted and fostered by the government because they were a signal of modernization.
Right now, Kosovo techno music is one of the most recognised sounds in the world and we are going to focus in the spatialities promoted by this kind of culture. Techno music is named after the book “The third wave” of the sociologist Alvin Toffler that name ‘Techno rebels’ to the contemporary inhabitants defined by: decentralization, demassification and personification. Techno rebels didn’t understand the space through design patterns –like Modulor´s rationalistic measures-; they are guided by emotions, affects and sensations.
In this context, throughout a 5-day workshop, we are going to explore in a theoretical and practical way this situation through two constructions: one individual ‘CARTOGRAPHY’ for unveiling this movement, and one ‘REBEL CONSTRUCTION’, to feel -in your own body- the effects of the Techno Rebels Spatiality.
How is the space in a rave party? // What kinds of lights are used that work like if you were blinking? // How do specific senses get stunned because of high music volume? // How do the colour and the darkness affect to your body? // What aesthetics are linked to techno music? // How are the clothes that match with this aesthetic? // How could space be understood through their effects?
TECHNO REBEL BODIES is a 5-day workshop -directed by ‘Arquitectura Subalterna’- where will be explored in a theoretical and practical way the Rilindja space through two constructions: one ‘CARTOGRAPHY’ for unveiling aesthetics of Techno´s counterculture, and one ‘REBEL CONSTRUCTION’, to feel -in your own body- the effects of the Techno Rebels Spatiality.
How is the space in a rave party? // What kinds of lights are used that work like if you were blinking? // How do specific senses get stunned because of high music volume? // How do the colour and the darkness affect to your body? // What aesthetics are linked to techno music? // How are the clothes that match with this aesthetic? // How could space be understood through their effects?
Guys! We are going to analyse techno rebels’ architectures! Architectures defined by bodies that act in space!
It is time to feel space!
Tehno Rebel Bodies
Estetikë e re, identitete të reja, e ardhme e re për Arkitekturën e Kosovës
Një ndër ndërtesave më emblematike të Prishtinës është “Kulla e Rilindjes”. Ajo u ndërtua në vitin 1979 nga arkitekti brutalist maqedonas Georgi Konstantinovski, nxënës I Paul Rudolph-it. Kjo ndërtesë ka një çati shumë interesante. Në këtë struktur haptas mund të vërehet plani i Ville Saboye. Ville Saboye u ndërtua nga Le Corbusier në vitin 1929. Shikoni përsër. Shikoni dritaret horizontale!! Aty, në krye, Stili Ndërkombëtar po udhëheq ndërtesën. Në 2005 Rilidnja u rimodelua dhe fasada e saj u kthye në një sipërfaqe me shkëlqim që përpiqet të zhdukë peshën e një ndërtese brutaliste, duke ndjekur shtegun e krijuar nga Mies Van der Rohe dhe degën më racionale të Lëvizjes Moderne.
Ky tregim rreth ndërtimit të Rilindjes është një tregim i shkurtër rreth asaj se si stilet ndërkombëtare dhe të huaja morën pushtetin në Kosovë, duke e larguar tërësisht identitetin e Kosovës nga ikona e Prishtinës. Pra, është koha për të menduar, kuptuar dhe ndërtuar estetikën e këtij vendi.
Si është kuptuar hapësira nga kosovari? Cila është estetika e Kosovës?
Që të përpiqemi t’u përgjigjemi këtyre pyetjeve, duhet ta kuptojmë se Kosova është vendi me popullsinë më të re të Evropës. Si pasojë, dinamika hapësinore që do ta udhëheqë Kosovën si vend në vitet e ardhshme duhet të fokusohet në rrëfime të reja, të freskëta dhe të fuqishme.
Kthehemi në ndërtesën e Rilindjes. Afër sallës së hyrjes – duhet të dimë nëse kjo është shtëpia e vjetër e shtypit apo ku është gjendja e saj e saktë – ekziston një hapësirë ku zhvillohen edhe lloje të tjera të dinamikës hapësinore. Emri i saj është “Rilindja-Magazina-Hapësira”, një vend me një estetikë të vjetër fabrike, ku herë pas here ndodhin ngjarje të muzikës techno. Ky është një fakt shumë i rëndësishëm sepse pjesëmarrësit në atë ngjarje janë të rinjtë e Prishtinës që duhet të udhëheqin vendin në dekadat e ardhshme, ne duhet të analizojmë idetë, interesat, estetikën dhe praktikat e tyre hapësinore.
Gjatë epokës së Titos, stile të reja muzikore si techno, punk dhe rrjedhat e tjera shfaqen në Evropën e Vjetër, Mbretëria e Bashkuar dhe Amerika, u pranua dhe nxitet nga qeveria për shkak se ajo ishte një sinjal i modernizimit.
Tani për tani, muzika techno e Kosovës është një nga tingujt më të njohur në botë dhe ne do të përqendrohemi në hapësirat e promovuara nga ky lloj kulture. Muzika Techno merr emrin e saj nga libri “Vala e tretë” e sociologjisë Alvin Toffler që emëron “Rebelët e Techno” për banorët bashkëkohorë të përcaktuar nga decentralizimi, demaskimi dhe personifikimi. Rebelët e Techno-s e kuptonin hapësirën jo përmes modeleve të dizajnit – siç janë masat e Modulorit apo ato racionaliste; Ato udhëhiqen nga efektet dhe ndjesitë.
Ne do të analizojmë arkitekturat e rebelëve të techno-s.
Arkitekturat të përcaktuara nga organet që veprojnë në hapësirë.